Πώς καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ώρα να πάει για έκδοση ένα βιβλίο του; Μέρος 1ο
Το καταλαβαίνει επειδή νιώθει εκείνος/η καλά με το γραπτό του, ότι δεν έχει να προσθέσει κάτι άλλο, μα ούτε και να αλλάξει κάτι σε αυτό; Νιώθει έτοιμος/η να το παραδώσει σε άλλα χέρια, να το αποχαιρετήσει και να το δώσει απλόχερα στον κόσμο;
Δεν φοβάται, δεν διστάζει, δεν δειλιάζει;
Πώς ξέρει πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνει το άλμα, αυτό το δύσκολο βήμα και να αφήσει την ιστορία από την ασφάλεια των χεριών του/της και να την «εμπιστευτεί» στο αναγνωστικό κοινό και τις δικές του απόψεις;
Ρώτησα αρκετούς/ες καταξιωμένους/ες και υπέροχους/ες συγγραφείς και μου έδωσαν τη δική τους απάντηση. Η ανταπόκριση και η ευγένειά τους ήταν συγκινητική! Αυτή η μεγάλη αγκαλιά και προθυμία ξεπέρασε τις προσδοκίες μου και το μόνο που μένει να (ξανά) πω είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ!!
Σημείωση: εξαιτίας αυτής της ζεστής ανταπόκρισης, οι απαντήσεις ήταν πάρα πολλές για να χωρέσουν σε ένα μόνο άρθρο, οπότε χωρίστηκαν και θα ανέβουν σε μέρη, με το πρώτο να ακολουθεί! Η σειρά των απαντήσεων είναι τυχαία, ευχαριστώ θερμά τους/τις συγγραφείς!!
Πώς καταλαβαίνει κανείς, λοιπόν, ότι είναι ώρα να πάει για έκδοση ένα βιβλίο του;
Νόνικα Κωνσταντουδάκη
@nonika.kon
Όταν είμαι ικανοποιημένη αρχικά εγώ από το αποτέλεσμα και τον τρόπο που έχει χτιστεί η δομή. Μετά από δουλειά και διορθώσεις αρκετών μηνών και αφού έχω πάρει και τη γνώμη από beta readers. Πάντα είναι σημαντικοί οι πρώτοι αναγνώστες για μένα, αλλά και η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αρτιότητα του γραπτού μου. Αφού ολοκληρωθεί και η επιμέλεια, τότε είναι έτοιμο να σταλεί για έκδοση.
~~
Κατερίνα Μυρωνίδου
@_katerinamyron
Είχα μεγάλες αμφιβολίες αν έπρεπε να το εκδώσω ή όχι, αλλά βλέποντας καθημερινά γεγονότα βίας χωρίς ίχνος ελπίδας πήρα την απόφαση.
Δεν παρουσιάζω την ηρωίδα μου αλάνθαστη αλλά μια αληθινή ζωντανή γυναίκα με τα λάθη της και τα σωστά, που κατάφερε να σταθεί στα πόδια της μετά από όλα όσα πέρασε για τον εαυτό της και για τα παιδιά της.
Αν μπορεί να βοηθήσει έστω μια ψυχή που μπερδεύτηκε ή δεν βλέπει φως τότε πιστεύω πως η ιστορία μου άξιζε να ακουστεί.
~~
Νίκος Αρώνης
@nick_aronis_official
Η πρώτη μου επίσημη δουλειά ήταν το A King Among Thieves. Το βιβλίο το έγραψα πριν από περίπου 10 χρόνια. Η τριλογία υπήρχε ολοκληρωμένη στο κεφάλι μου ήδη από τότε. Θεώρησα πως είχε έρθει η ώρα να το προσπαθήσω, καθώς πίστευα πως είχα στα χέρια μου κάτι ενδιαφέρον, μια ιδέα που δεν υπήρχε τότε στην αγορά.
Μετά από αλλεπάλληλες απορρίψεις από international agents, το παράτησα στον υπολογιστή μου και σχεδόν ξέχασα πως υπήρχε.
Όταν, όμως, τυχαία, ένα διήγημά μου διακρίθηκε σε έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό το 2025 και συμπεριλήφθηκε σε μια ανθολογία μαζί με τα έργα των υπόλοιπων διακριθέντων, σκέφτηκα πως τελικά ίσως κάποιος να θέλει να ακούσει αυτά που έχω να πω.
Έτσι, πήρα την απόφαση να ξανακάνω editing στο βιβλίο μου. Έγραψα κομμάτια από την αρχή, συμπεριέλαβα και ένα σχεδόν ολόκληρο κεφάλαιο που δεν υπήρχε. Έφτασα να το σελιδοποιήσω και να δημιουργήσω μόνος μου το εξώφυλλο, τους χάρτες και ό,τι άλλο χρειαζόταν, και τελικά να το εκδώσω μέσω της KDP.
Στη συνέχεια έφτιαξα τη σελίδα μου στο Instagram για την προώθηση του βιβλίου. Είδα πως το A King Among Thieves είχε μια κάποια απήχηση και, κάπου εκεί, αποφάσισα να εκδώσω και το ελληνικό, κοινωνικό μυθιστόρημά μου.
Και εκεί υπήρξαν απορρίψεις. Αρκετές. Όμως αυτή τη φορά υπήρξαν και θετικές απαντήσεις. Τελικά, μετά από συμφωνία με τους Σύγχρονους Ορίζοντες, το βιβλίο θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 2027.
Πλέον, μπορώ να πω πως, με 2,5 βιβλία στην αγορά και πολλά ακόμη στο κεφάλι μου, ίσως ήρθε η ώρα να αρχίσω να πιστεύω κι εγώ ο ίδιος πως θα μπορούσα, τελικά, να θεωρούμαι συγγραφέας! 😅📚
~~
Μαρία Τσαβαλά
@maria_tsavala
Όταν έχω δεθεί με τους ήρωές μου, όταν δεν μπορώ να τους βγάλω από το μυαλό μου και γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι μου, αλλά και όταν δοκιμάζω κάτι καινούργιο και αισθάνομαι πως βαδίζω στο σωστό μονοπάτι, τότε ξέρω πως έχει έρθει η ώρα να μοιραστώ την ιστορία μου με το αναγνωστικό κοινό.
~~
Ελένη Μανταδάκη
@elenimantadaki
Η πρώτη φορά που αποφάσισα να στείλω κάποιο έργο μου σε εκδοτικό οίκο ήταν με τη “Γραμμή Άμυνας”. Μέχρι τότε, δεν πίστευα πραγματικά πως θα έφτανα στο σημείο να το κάνω. Μετά, όμως, από το σεμινάριο δημιουργικής γραφής “Γράψε Ιστορία”, με τις συγγραφείς Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου, πήρα την απόφαση να κάνω το επόμενο βήμα και να στείλω το έργο μου.
Από τότε τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά. Πλέον, μόλις γράψω τη λέξη “Τέλος” και αφού επιστρέψω στο κείμενο ξανά και ξανά για να το ελέγξω, έρχεται η στιγμή που φεύγει για τον εκδότη μου.
~~
Αντώνης Ζερβός
@zervosvantonis
Γράφω εξαιρετικά αργά. Το κάθε βιβλίο μου παίρνει τουλάχιστον ένα έτος εντατικής, καθημερινής ενασχόλησης. Πίσω του υπάρχουν αμέτρητες εργατοώρες σιωπής, απομόνωσης. Τα κεφάλαια γράφονται ξανά και ξανά, ιδέες δουλεύονται καλύτερα, οι μικρές, κρίσιμες λεπτομέρειες παίρνουν την θέση τους. Όλο αυτό δίνει βάθος στους ήρωες μου, τους δίνει τον χώρο να βγουν μπροστά μας όσο το δυνατόν ολοκληρωμένοι. Είναι μια διαδικασία που πραγματικά λατρεύω, όσο επίπονη και αν είναι. Δεν νομίζω να μπορούσα να δουλέψω με διαφορετικούς ρυθμούς. Στο τέλος αυτής της διαδρομής, αισθάνεσαι σταδιακά ότι δεν υπάρχει πια κάτι άλλο να προστεθεί. Είναι η ώρα να μπει η λέξη ΤΕΛΟΣ, πάντα γραμμένη από το ταίρι μου. Ένας ελάχιστος ‘’φόρος τιμής’’ για τις ώρες σιωπής που λέγαμε.
~~
Ευθυμία Καλαϊτζίδου
@efthimia_kalaitzidou
Όταν νιώθω μια αίσθηση πληρότητας, θεωρώ ότι το βιβλίο είναι έτοιμο να πάει για έκδοση. Βέβαια, προηγουμένως έχει περάσει από αρκετά στάδια επεξεργασίας και επιμέλειας.
~~
Μαρία Φεγγάρη
@mariafegari
Όταν θεωρήσω ότι η αγωνία και η παιγνιώδης ατμόσφαιρα τραβάει τον αναγνώστη να βουτήξει σε μια καταιγιστική ιστορία, που πάλλεται σε κάθε λέξη του βιβλίου.
~~
Ελλάδα Κράλλη
@ellada_kralli10
Η συγγραφή είναι μια ιεροτελεστία. Πρώτα βιώνεις όλη την ιστορία. Όταν ολοκληρωθεί κάνοντας τα περάσματα με διορθώσεις και πολλά άλλα το βιώνεις μετά ξανά και ξανά. Όταν γίνει και η τελική πινελιά της επιμέλειας που παίρνει κι αυτή τον χρόνο της, τότε νιώθω πως το βιβλίο μου είναι έτοιμο για έκδοση!
~~
Βαγγέλης Μαργιωρής
@vaggelis_margioris_
Επί του θέματος έχω μόνιμα δεύτερες σκέψεις, καθώς υπάρχει -ή νομίζω πως υπάρχει- μια καθοριστική αλλαγή που πρέπει να γίνει. Παράλογο ναι, οπότε μετά την 4η 5η διόρθωση/έλεγχο κι αφού λάβω μια αίσθηση ικανοποίησης από το κείμενο που θα διαβάσω, διατάζω τον εαυτό μου να σταματήσω. Να εμπιστευτώ το αποτέλεσμα και να "εκτεθώ" στον εκδότη μου.
~~
Νατάσα Ιντζόγλου
@natasa_intz
Δεν είμαι σίγουρη ότι το καταλαβαίνεις ποτέ με απόλυτη βεβαιότητα. Κάποια στιγμή, όμως, πρέπει να αποδεχτείς ότι ένα βιβλίο μπορεί πάντα να γίνει λίγο καλύτερο, αλλά δεν μπορεί να μείνει για πάντα στο συρτάρι.
Για μένα η στιγμή έρχεται όταν έχω κάνει όλους τους κύκλους διορθώσεων που θεωρώ απαραίτητους, έχω απομακρυνθεί αρκετά από το κείμενο ώστε να μπορώ να το δω πλέον ως αναγνώστρια και έχω πάρει ειλικρινές feedback από ανθρώπους που εμπιστεύομαι.
Άλλωστε, από τη στιγμή που ένα βιβλίο βγει στον κόσμο, δεν είναι πια μόνο δικό σου. Ανήκει και στους αναγνώστες του. Και ίσως αυτό είναι το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο όμορφο κομμάτι της συγγραφής.
Τέλειο άρθρο όπως πάντα!