Ελένη Αποστολάτου: Τι πιο όμορφο από το να απολαμβάνεις σαν παιδί αυτό που κάνεις;
- Nektaria Markakis
- 20 Σεπ 2024
- διαβάστηκε 8 λεπτά

Βιογραφικό:
Η Ελένη Αποστολάτου γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1986 στην Αθήνα. Λατρεύει τα παιδιά και τα ζώα και τις περισσότερες ώρες της ημέρας τις περνάει συντροφιά με τον σκύλο της, Άλφι, δίνοντας σάρκα και οστά στη δημιουργική φαντασία της.
Οι σπουδές της έχουν επικεντρωθεί κυρίως σε παραϊατρικά επαγγέλματα, όπως η νοσηλευτική, η βρεφονηπιοκομία και η χειροπρακτική.
Μία από τις μεγαλύτερες αγάπες της, εκτός από τη ζωγραφική, το θέατρο και τον κινηματογράφο, είναι η μυθοπλασία. Συγγράφει εντατικά από το 2019 και αρκετά έργα της έχουν δημοσιευτεί στην εφαρμογή wattpad, πολλά εκ των οποίων έχει συγγράψει με την αγαπημένη της φίλη Ελευθερία Μαυρίδου.
Το πρώτο της έντυπο μυθιστόρημα κυκλοφόρησε το 2023, με τίτλο: "Οι κανόνες του Δράκου, πρώτος κανόνας" από τις εκδόσεις Ελκυστής, το οποίο αποτελεί την αρχή της τριλογίας "Οι κανόνες του Δράκου", με το ψευδώνυμο Ellaria Black, καθώς έχει γραφτεί σε συνεργασία με τη συγγραφέα Ελευθερία Μαυρίδου. Το 2024 εκδόθηκε ο Δεύτερος κανόνας του Δράκου, επίσης από τις εκδόσεις Ελκυστής.
Αρθρογραφεί στην πολιτιστική ιστοσελίδα Koukidaki.gr, της Τζένης Κουκίδου, παρουσιάζοντας λογοτεχνικά έργα και συνεντεύξεις Ελλήνων συγγραφέων.
Έχει παρακολουθήσει όλα τα σεμινάρια συγγραφής Πήγασος, του συγγραφέα και επιμελητή Ευαγγέλου Ιωσηφίδη, καθώς και το σεμινάριο δημιουργικής γραφής των εκδόσεων Κέφαλος, και έκτοτε εργάζεται ως διορθώτρια μυθιστορημάτων στον ηλεκτρονικό εκδοτικό οίκο Carmela's Books και συνεχίζει να συγγράφει τόσο μυθιστορήματα φαντασίας όσο και ερωτικής λογοτεχνίας.
Το μυθιστόρημα "Crystals: Το σπίτι στη λίμνη" είναι το πρώτο μέρος της διλογίας "Crystals" και αποτελεί την πρώτη της συγγραφική προσπάθεια μυθιστορήματος, η οποία έλαβε χώρα την άνοιξη του 2019.
Συνέντευξη:
Ελένη, καλώς ήρθες στα Λογοτεχνικά Ταξίδια. Μίλησέ μας λίγο για σένα, για να σε γνωρίσουμε καλύτερα.
Καλώς σας βρήκα!
Δεν έχω ιδέα από πού να ξεκινήσω, καθώς, όπως όλοι μας, είμαι ένας πολύπλευρος άνθρωπος. Έχω σπουδάσει βοηθός βρεφονηπιοκομίας και νοσηλευτικής και έχω βρεθεί σε αρκετούς ακόμα κλάδους σπουδών, τους οποίους παράτησα. Είμαι των άκρων, εσωστρεφής, σταθερή και ήρεμη αλλά νευρική ταυτόχρονα. Ωστόσο, θαρρώ πως είναι προτιμότερο να σταθώ στη δημιουργική πλευρά του εαυτού μου.
Μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με τις καλλιτεχνικές και φιλοσοφικές μου ανησυχίες, γι’ αυτό και λατρεύω την επιστήμη της ψυχολογίας, τη συγγραφή, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Επίσης, συχνά ταξιδεύω στους κόσμους της φαντασίας μου, με αποτέλεσμα να χάνω τη σύνδεσή μου με την πραγματικότητα. Γενικώς δυσκολεύομαι στη διατήρηση της ισορροπίας ανάμεσα σε αυτά τα δύο και στο να σταματώ τις γρήγορες και απανωτές σκέψεις μου.
Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε να κυκλοφορεί κάτι αποκλειστικά δικό σου, αφού σε γνωρίσαμε ως μία από τις δύο Ellaria Black. Πώς νιώθεις σε αυτήν τη μοναχική πορεία;
Η αλήθεια είναι πως, παρά τη συνεργασία μου με την αγαπημένη μου φίλη, συχνά-πυκνά γράφω και μόνη μου. Βέβαια, μέχρι τώρα, περιοριζόμουν συνειδητά στη συγγραφή άρθρων, ποιημάτων και μικρών ιστοριών. Μερικές φορές αισθάνομαι πως κάτι λείπει από την όλη διαδικασία ‒ και αυτό δεν είναι άλλο από το ότι συγγράφοντας μαζί βλέπουμε τη συγγραφή σαν παιχνίδι. Τι πιο όμορφο από το να απολαμβάνεις σαν παιδί ό,τι κάνεις; Σταδιακά όμως βρίσκω τα μοναχικά μου πατήματα και στη συγγραφή μεγαλύτερων σε έκταση ιστοριών. Με λίγα λόγια, απολαμβάνω τη μοναχική μου πορεία τόσο όσο αυτήν που ακολουθώ μαζί με την Ελευθερία Μαυρίδου ως μία από τις Ellaria Black, κι ας είναι εντελώς διαφορετικές η μία από την άλλη.
Μίλησέ μας για το βιβλίο σου ‘Crystals: Το σπίτι στη λίμνη’, που κυκλοφορεί από το Carmela’s Books σε ηλεκτρονική μορφή.
Αυτήν την ιστορία την έγραψα το 2019 και είναι το αποτέλεσμα της πρώτης μου συγγραφικής απόπειρας μυθιστορήματος. Είναι το πρώτο μου παιδί, οπότε κατέχει και θα κατέχει πάντοτε μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα φαντασίας με θέμα τη φιλία και κεντρικό νόημα την ύπαρξη ή όχι της ελεύθερης βούλησης.
Τρεις αδελφικές φίλες έρχονται αντιμέτωπες με διάφορα ανεξήγητα φαινόμενα, τα οποία καλούνται να ερμηνεύσουν, να κατανοήσουν και να επιλύσουν. Βέβαια, τα παραπάνω φαινόμενα παρουσιάζονται και στην ανταγωνίστριά τους, οπότε, κατά κάποιον τρόπο, αναγκάζονται να συνεργαστούν μαζί της όχι μόνο για όλα τα παραπάνω αλλά και για να νικήσουν τον κοινό τους εχθρό, που μοιάζει να έρχεται από τα βάθη του παρελθόντος.
Τι να περιμένει ο αναγνώστης από αυτό το βιβλίο και τις συνέχειές του;
Ο αναγνώστης, όπως και οι ήρωες των βιβλίων, παρακινείται εμμέσως να δώσει τις δικές του απαντήσεις στο μυστήριο που επικρατεί σε αυτήν την ιστορία. Σίγουρα θα συναντήσει μαγικά πλάσματα, θρύλους, ιστορικά γεγονότα ‒δοσμένα από μία μυθοπλαστική οπτική γωνία‒ και αρκετές ανατροπές. Επίσης, το ρομάντζο και το ερωτικό στοιχείο δένουν όσα προαναφέρθηκαν και είναι αναπόσπαστα κομμάτια τόσο αυτού του βιβλίου όσο και του επόμενου. Αυτήν τη στιγμή η διλογία ‘Crystals’ είναι ολοκληρωμένη, όμως αφήνω ανοιχτό το ενδεχόμενο της συγγραφής τρίτου μέρους ή και περισσότερων.
Θεωρείς πως η φαντασία είναι εύκολο είδος; Ποιες δυσκολίες συνάντησες όσο έγραφες το βιβλίο και πώς τις ξεπέρασες;
Έχει και αυτό το είδος τις δυσκολίες του, παρότι δε μας κρατά δέσμιους στους γήινους, πιο λογικούς κανόνες. Δε συνάντησα πολλές δυσκολίες, επειδή ήταν το πρώτο μου βιβλίο και αισθανόμουν απολύτως ελεύθερη να αποτυπώνω ό,τι κατέβαζε η φαντασία μου χωρίς να αγχώνομαι για τις τεχνικές της συγγραφής. Και, αν κάπου αναρωτιόμουν τι θα ήταν καλύτερο για την εξέλιξή του, μιας και κάθε του κεφάλαιο δημοσιευόταν στο wattpad, τα σχόλια των αναγνωστών έλυναν κάθε προβληματισμό μου. Βέβαια, αυτούς τους προβληματισμούς τους συναντώ ακόμη ‒πόσο μάλλον τότε, λόγω της απειρίας μου‒, μιας και δε σχετίζονται απαραίτητα με το είδος της ιστορίας.
Ένα μεγάλο στοίχημα που βάζεις με τον εαυτό σου όταν συγγράφεις αυτό το είδος είναι το να καταφέρεις να συνδέσεις το φανταστικό με το αληθινό. Δεν έχω ιδέα αν αυτό το στοίχημα το έχω κερδίσει αλλά η απάντηση δε γίνεται να είναι απόλυτα θετική ή αρνητική, αφού κάθε αναγνώστης είναι διαφορετικός. Για κάποιους αναγνώστες το έχω σίγουρα κερδίσει, ενώ για άλλους το έχω χάσει.

Σύστησέ μας τους χαρακτήρες του Crystals. Πες μας μερικά πράγματα γι’ αυτούς.
Μέγκαν: Είναι η κύρια πρωταγωνίστρια. Μια κοπέλα που αισθάνεται πως πρέπει να έχει έναν σκοπό στη ζωή της. Ευαίσθητη, πολλές φορές ειρωνική και δυναμική παρά τις αδυναμίες της.
Έλινορ: Ένας πιο αισιόδοξος χαρακτήρας, καλοσυνάτος και αποφασιστικός.
Τζένα: Προστατευτική, μυστικοπαθής και πολλές φορές ελεγκτική.
Ρέιβεν: Απρόσιτη. Καταφέρνει να γίνεται αντιπαθής. Συχνά εγωκεντρική και ζηλιάρα.
Άλμπερτ: Ανασφαλής. Ίσως είναι αυτός με τον οποίο ταυτίζεται περισσότερο ο αναγνώστης, καθώς είναι πιο ανθρώπινος.
Μόργκαν: Ρομαντικός και πιστός.
Τους υπόλοιπους δε θα τους αναφέρω· είναι έκπληξη.
Απόσπασμα από το βιβλίο:
ΕΚΕΙ μπροστά στη χιονισμένη λίμνη ένιωσα την καρδιά μου να σπάει σε χίλια κομμάτια. Όσα είδα και όσα άκουσα μου προκάλεσαν έναν πόνο στο στήθος, ο οποίος με ανάγκασε να κλείσω σφιχτά τα μάτια. Οι εικόνες που ακολούθησαν με ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο.
Άντρες και γυναίκες ντυμένοι διαφορετικά από ό,τι στο παρόν. Η κοινωνική θέση καθενός γινόταν εύκολα αντιληπτή, αφού οι ευγενείς ξεχώριζαν έντονα από τον υπόλοιπο κόσμο, που φορούσε απλά υφάσματα και καθόλου κοσμήματα. Οι άντρες είχαν ιδιαίτερη προτίμηση στους πλουμιστούς μανδύες με γούνα και στους ψηλούς σκούφους, ενώ τα δάχτυλα ορισμένων τα κοσμούσαν χρυσά δαχτυλίδια. Οι γυναίκες ήταν ντυμένες με μακριά και φουντωτά φορέματα με ουρές και σφιχτούς κορσέδες σε σχήμα καμπάνας, με το μπούστο ανοιχτό και δαντελένιο περιμετρικά. Οι ώμοι τους ήταν ακάλυπτοι και τα μανίκια των περισσοτέρων έφταναν μέχρι τους αγκώνες τους και ήταν φουσκωτά. Χρυσά κοσμήματα κάλυπταν τόσο τους λαιμούς όσο και τα δάχτυλά τους, ενώ πολλοί και πολλές από αυτούς φορούσαν περούκες σε διάφορα χρώματα, μήκη και χτενίσματα. Όλα πάνω τους έμοιαζαν υπερβολικά.
Μα πού ήμουν;
«Βιάσου, Έλινορ. Πρέπει να μείνουμε κοντά στην Κρίσταλ, αλλιώς θα χαθούμε» με μάλωσε η Τζένα και με τράβηξε από το φόρεμα.
Φορούσε ένα μακρύ, γαλάζιο, μεταξωτό φόρεμα, ενώ ένας μανδύας με κουκούλα κάλυπτε τους ώμους και την πλάτη της από το κρύο. Τα μαύρα μαλλιά της έφταναν μέχρι τη μέση της και τα είχε μαζεμένα σε πλεξούδα. Το πρόσωπό της ήταν πεντακάθαρο, χωρίς ίχνος μακιγιάζ, αλλά η επιδερμίδα της έμοιαζε αψεγάδιαστη.
Κατέβασα το βλέμμα για να δω τον εαυτό μου και πρόσεξα πως ήμουν ντυμένη όπως η Τζένα, μόνο που ο μανδύας ο δικός μου ήταν πιο μακρύς και το φόρεμά μου ροζ. Σήκωσα τα χέρια και έπιασα τα ανέμελα μαλλιά μου, που έφταναν χαμηλά στη μέση μου. Οι μπούκλες μου ήταν πιο έντονες από ό,τι τις έχω συνηθίσει.
«Πρέπει να μπούμε στο πλοίο χωρίς να μας καταλάβει κανείς. Αν χάσουμε τις άλλες, χαθήκαμε. Βιάσου, σταμάτα να χαζεύεις» με μάλωσε για ακόμα μια φορά.
Όμως τι χάζευα, γιατί καθυστερούσα; Ήξερα την απάντηση αλλά δεν ήταν εύκολο να την παραδεχτώ. Σήκωσα ψηλά το βλέμμα και κοίταξα απέναντί μου. Αυτά τα γνώριμα μάτια με είχαν καθηλώσει.
Φορούσε ένα φαρδύ, μαύρο παντελόνι και από πάνω μια μακριά, σκισμένη πουκαμίσα στο χρώμα της άμμου, που έφτανε ως τα γόνατά του και κρατιόταν στη θέση της από μια παχιά, δερμάτινη ζώνη. Τα ξανθά μαλλιά του έφταναν μέχρι τους ώμους του. Με κοιτούσε και τον κοιτούσα· ήταν αδύνατο να διαχωρίσουμε τα βλέμματά μας.
Κάποια στιγμή χαμήλωσε ευλαβικά το κεφάλι του στο πλάι, σαν να μου έλεγε πόσο τον είχα γοητεύσει, και μου χαμογέλασε γλυκά. Ήταν το πιο όμορφο χαμόγελο που είχα δει στη ζωή μου.
Έχεις αγαπημένο χαρακτήρα και, αν ναι, γιατί;
Δύσκολο ερώτημα, γιατί όλους τους αγαπώ. Όμως, αν πρέπει να ξεχωρίζω κάποιον από το πρώτο βιβλίο, αυτός είναι ο Μόργκαν. Μου αρέσει η θετικότητά του, ο πιστός χαρακτήρας του και η ενσυναίσθησή του. Μοιάζει λίγο ουτοπικός, αλλά πιστεύω πως σίγουρα υπάρχουν τέτοιοι χαρακτήρες και στην πραγματική ζωή.
Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που διάβασες; Και γενικά βρίσκεις χρόνο για ανάγνωση πλέον;
Δε βρίσκω χρόνο για ανάγνωση πλέον και ομολογώ πως στον ελεύθερό μου χρόνο, όσο κι αν απολαμβάνω να ταξιδεύω στις σελίδες των βιβλίων, προτιμώ να ασχολούμαι με κάτι άλλο, ώστε να ξεφεύγω λίγο από τον κόσμο της λογοτεχνίας και φυσικά να ξεκουράζω το μυαλό μου. Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα, για δεύτερη φορά, ήταν το ‘Έσσεται Ήμαρ’, της Γιώτας Καλαμαρά. Ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, το οποίο έχει γραφτεί από Ελληνίδα συγγραφέα και με έκανε να αγαπήσω και αυτό το είδος παρά τις όποιες δυσκολίες του ‒ δυσκολίες με τις οποίες δεν έρχεσαι αντιμέτωπος μόνο ως συγγραφέας μα και ως αναγνώστης. Νόμιζα πως ήταν αδύνατο να με τραβήξει από τα μαλλιά η επιστημονική φαντασία αλλά η Γιώτα μού τα τράβηξε με μεγάλη επιτυχία.
Θεωρείς πως το ηλεκτρονικό βιβλίο θα κατακτήσει τις καρδιές του αναγνωστικού κοινού κάποτε; Και γιατί να προτιμήσει ένας αναγνώστης τα βιβλία του Carmela’s Books;
Η τεχνολογία αναπτύσσεται ραγδαία και αποτελεί πλέον ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ηλεκτρονικά βιβλία, αφού μας επιτρέπεται η ανάγνωσή τους στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ή κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, με μεγαλύτερη ευκολία, και φυσικά υπερτερούν σε κάποια σημεία σε σχέση με την έντυπη μορφή τους. Είναι πιο φιλικά προς το περιβάλλον, δεν καταστρέφονται, είναι πιο πρακτικά κ.λ.π. Οπότε, ναι, θεωρώ πως η προτίμησή του θα συνεχίσει να αυξάνεται και εν τέλει θα κατακτήσει τις καρδιές του αναγνωστικού κοινού. Παρ’ όλα αυτά, η κλασική του μορφή έχει άλλη χάρη και κάποια δικά της θετικά χαρακτηριστικά που θεωρώ πως θα παραμείνουν αναλείωτα, όπως το ότι δεν κουράζει τόσο πολύ τα μάτια και διευκολύνει τα άτομα με περιορισμένη όραση, εκτός του αρώματος κάθε σελίδας και του χόμπι της συλλογής βιβλίων και της δημιουργίας όμορφων βιβλιοθηκών στα σπίτια μας.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, η απάντηση μού έρχεται πιο εύκολα. Τα βιβλία που φιλοξενούνται στο Carmela’s Books ανήκουν σε πολλά και διαφορετικά είδη, οπότε εξυπηρετούν τις ανάγκες κάθε αναγνώστη. Το κόστος τους είναι προσιτό σε όλους μας και η έκδοσή τους ποιοτική και προσεγμένη. Δεν είναι απλά αρχεία pdf, είναι flip book, δηλαδή, προσομοιώσεις έντυπων βιβλίων. Γυρνάς κανονικά τις σελίδες και ακούς τον ήχο τους. Επίσης, για πολλές από αυτές τις ιστορίες έχουν γραφτεί τραγούδια, τα οποία σου δίνεται η δυνατότητα να τα ακούς καθώς διαβάζεις. Δε δανείζονται, δεν χάνονται και βρίσκονται συγκεντρωμένα στην ηλεκτρονική, προσωπική βιβλιοθήκη κάθε αναγνώστη. Τέλος, η ανάγνωσή τους γίνεται εύκολη υπόθεση ακόμα και για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία.
Ελένη, σ’ ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου. Αν θες, κλείνοντας, στείλε ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας.
Δεν έχω να σας μεταφέρω πολλά· να κάνετε ό,τι αγαπάτε και να φροντίζετε τους εαυτούς σας.
Αγαπημένη μου Νεκταρία, σε ευχαριστώ πολύ για αυτήν την τόσο περιεκτική συνέντευξη και για τις εύστοχες ερωτήσεις σου. Καλή επιτυχία και καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις!
Το βιβλίο της Ελένης θα το βρείτε στο www.carmelasbooks.com
Comments