Δημήτρης Παπαχρόνης: Οι χαρακτήρες μου είναι κομμάτια της δικής μου ψυχολογίας.

Ποιος είναι ο Δημήτρης Παπαχρόνης πίσω από το Μεσσίας 21ου αιώνα; Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου σε κάποιον που σε γνωρίζει πρώτη φορά;

Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος.

Όπως όλοι μας, έτσι κι εγώ παλεύω καθημερινά να βρίσκω ισορροπίες ανάμεσα στις υποχρεώσεις, τους ανθρώπους και τον εαυτό μου.

Το επάγγελμά μου είναι Φαρμακοποιός και προσπαθώ να είμαι όσο καλύτερος μπορώ στο αντικείμενό μου. Δηλώνω λάτρης των επιστημών, της τέχνης και της γνώσης. Μου αρέσουν οι έξυπνοι άνθρωποι, οι χαμογελαστοί, αυτοί που έχουν χιούμορ ή αίσθηση του χιούμορ. Με τα οικεία μου πρόσωπα είμαι κατά βάση εξωστρεφής, αφού οτιδήποτε προσπαθεί να με κρατήσει στην εσωστρέφεια το διαχειρίζομαι μέσα από το λάπτοπ και τα βιβλία. Γράφω κυρίως τα βράδια, όσο πιο συχνά μπορώ. Χρησιμοποιώ τη συγγραφή για να ηρεμώ και πιστεύω πως τα μόνα πράγματα που μετράνε στη ζωή είναι δύο: Να αναζητάς και να ανακαλύπτεις συνεχώς τη γνώση που θα σε εξελίξει, και να έχεις δίπλα σου ανθρώπους με τους οποίους θα μοιράζεσαι στιγμές και θα δημιουργείς αναμνήσεις.

Κάπως έτσι θα με περιέγραφα εν συντομία, σίγουρα όμως θα καταλάβετε πολλά περισσότερα για εμένα αν διαβάσετε το βιβλίο, το οποίο αποτελεί μια τέλεια ευκαιρία για να γνωριστούμε. Από ΄δω και πέρα, να είστε σίγουροι πως θα τα λέμε συχνά.

Πότε ένιωσες για πρώτη φορά ότι η συγγραφή είναι κάτι περισσότερο από μια σκέψη ή ένα χόμπι για σένα;

Από τότε που διαπίστωσα πως με βοηθούσε να ηρεμώ.

Σε γενικές γραμμές, η συγγραφή ξεκίνησε για εμένα σαν μια προσπάθεια να εξωτερικεύσω τον ψυχικό μου φόρτο, όμως γρήγορα μετατράπηκε σε καθοριστικό ρυθμιστικό παράγοντα των συναισθημάτων μου. Από τη στιγμή που ξεκίνησα να γράφω δεν μπορούσα να σταματήσω και το να κάθομαι στο λάπτοπ και να δημιουργώ μού έγινε εθισμός. Ήταν σαν να είχα βρει το φάρμακό μου και το αποζητούσα απεγνωσμένα. Ένιωθα πως ήμουν καλός σε αυτό και άρχισα να το εξασκώ καθημερινά, ώσπου οι ιστορίες άρχισαν να πηγάζουν αυθόρμητα από μέσα μου. Από ένα σημείο και μετά, η συγγραφή έπαψε να είναι απλό χόμπι για εμένα και έγινε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας και ρουτίνας μου, και πραγματικά, νιώθω πολύ περήφανος που κατάφερα να δημιουργήσω στον εαυτό μου αυτή τη συνήθεια.

Από πού εμπνέεσαι όταν γράφεις; Είναι περισσότερο οι προσωπικές εμπειρίες, οι άνθρωποι ή όσα συμβαίνουν γύρω σου;

Εμπνέομαι, κυριολεκτικά, από τα πάντα, ακόμη και από τα πολύ μικρά και τυχαία γεγονότα, όπως για παράδειγμα να δω κάτι στο δρόμο και αυτόματα να μου έρθει μια σκηνή που θα μπορούσε να σταθεί κάλλιστα σε κάποιο υποθετικό βιβλίο. Μπορεί κάποιος τυχαίος περαστικός, ένας γνωστός ή ένας πελάτης στη δουλειά να μου παρουσιάσει στοιχεία που θα τον έκαναν ενδιαφέρον χαρακτήρα για μυθιστόρημα. Επίσης, εμπνέομαι πολύ από τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι και τις καταστάσεις που ζω, καθώς κι από ταινίες, σειρές και βιβλία που διαβάζω. Πολλές φορές είναι απροσδιόριστα όλα αυτά, ασυνάρτητα, όμως πάντα φροντίζω να τα βάζω σ’ ένα νοερό συρτάρι που έχω στο μυαλό μου για να κρατάω τέτοιες σημειώσεις. Γενικώς, είμαι πάντα σε εγρήγορση και έτοιμος να ρουφήξω την οποιαδήποτε πληροφορία, ώστε μετά να την αποδώσω σωστά στο χαρτί για να κάνω ρεαλιστικότερο το έργο μου.

Το βιβλίο σου έχει έντονη ψυχολογική και σκοτεινή ατμόσφαιρα. Τι σε οδήγησε σε αυτή τη θεματολογία;

Ο ‘Μεσσίας 21ου Αιώνα’, πολύ προτού πάρει τη μορφή μιας ολοκληρωμένης ιστορίας, ξεκίνησε σαν μια μάχη που θέλησα να δώσω με το προσωπικό μου σκοτάδι, μια προσπάθεια να αποκωδικοποιήσω τα συναισθήματα που ένιωθα τότε. Επομένως, μιας και προέρχεται από σκληρές ρίζες, ήταν φυσικό επόμενο να εξελιχθεί σε ένα βιβλίο με σκοτεινή ατμόσφαιρα.

Υπάρχει κάποιος συγγραφέας ή κάποιο βιβλίο που σε επηρέασε βαθιά και διαμόρφωσε τον τρόπο που γράφεις σήμερα;

Ναι. Νομίζω πως έχω επηρεαστεί από τον συναισθηματισμό του Dean Koontz και τον τρόπο γραφής του Stephen King. Αγαπημένοι και οι δύο, λατρεύω την πένα τους, τους χαρακτήρες τους, τις ιδέες και τις ιστορίες τους. Το διασκεδάζω όταν τους διαβάζω και συχνά πιάνω τον εαυτό μου να προσπαθεί να τους μιμείται. Υπό μία έννοια, τους θεωρώ συγγραφικούς μου μέντορες.

Ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο που σε συγκίνησε πραγματικά ως αναγνώστη και τι θυμάσαι από εκείνη την εμπειρία;

Νομίζω ήταν το ‘Μια Πόρτα πριν τον Παράδεισο’, του Dean Koontz. Οι χαρακτήρες ήταν τόσο καλογραμμένοι σε εκείνο το βιβλίο, που δεν γινόταν να μην παρασυρθώ στην ιστορία τους. Επίσης, πρέπει να ήταν το πρώτο βιβλίο για το οποίο έχυσα αληθινά δάκρυα. Αναζητείστε το και θα καταλάβετε τι σας λέω, στα μάτια μου αποτελεί ένα αριστούργημα.

Οι χαρακτήρες σου κουβαλούν έντονα συναισθήματα και εσωτερικές συγκρούσεις. Πόσο δύσκολο είναι για σένα να μπεις ψυχολογικά μέσα στους ήρωές σου;

Οι χαρακτήρες μου είναι κομμάτια της δικής μου ψυχολογίας, επομένως, δεν θεωρώ ότι είναι δύσκολο να μπω μέσα τους. Το δύσκολο είναι όταν υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες και εγώ πρέπει να αλλάξω εκατό προσωπικότητες για να τους γράψω σωστά.

Τι μπορούμε να περιμένουμε από το δεύτερο μέρος του Μεσσίας 21ου αιώνα; Θα δούμε ακόμα πιο σκοτεινές εξελίξεις;

Πιο σκοτεινές, δεν ξέρω, όμως σίγουρα πιο συναρπαστικές. Να περιμένετε μια γερή δόση δυστοπίας: Κάποιον να καταφέρνει το αδιανόητο και να αλλάζει ολόκληρο τον κόσμο. Το βιβλίο είναι στο φάσμα της επιστημονικής φαντασίας και θέλει να αναδείξει τις τρομακτικότερες πτυχές του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Στο φόντο, μπλέκει και υπερφυσικά στοιχεία. Να περιμένετε περισσότερες ανατροπές, περισσότερη δράση, περισσότερη πλεκτάνη. Ετοιμαστείτε για σφιχτούς κόμπους στο στομάχι κι ένα τέλος που δεν θα φανταζόσασταν ποτέ.

Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια; Υπάρχουν ήδη νέες ιδέες που δουλεύεις;

Πρώτα απ’ όλα, θέλω να βγει σωστά το δεύτερο μέρος του ‘Μεσσία 21ου Αιώνα’ και να ανοίξει κι αυτό τα φτερά του, ώστε ο κόσμος να μπορεί να διαβάσει ολοκληρωμένη την ιδέα μου, όπως την σκέφτηκα και την έγραψα. Από ‘κει και πέρα, υπάρχει χρόνος. Καλά να είμαστε και θα έρθουν πολλές ακόμα ιστορίες. Όσον αφορά αν δουλεύω πάνω σε κάτι καινούριο, μπορώ να πω πως έχω στα σκαριά ακόμη ένα έργο, το οποίο όμως δεν το βιάζομαι. Ακόμη είναι νωρίς. Πάντως, πάει καλά, προχωράει σταθερά κι εύχομαι κάποια στιγμή να βρει κι αυτό το δρόμο του προς το φως.

Τι θα ήθελες να μείνει στον αναγνώστη όταν κλείσει το βιβλίο σου; Ποιο συναίσθημα ή ποια σκέψη θέλεις να πάρει μαζί του;

Θα ήθελα να βάλω τον αναγνώστη σε διλήμματα, να τον κάνω να αναρωτηθεί και να αμφισβητήσει. Θα ήθελα να του δείξω πως λειτουργεί (ή πως πιστεύω εγώ ότι λειτουργεί) η ζωή, ο θάνατος, η μοίρα. Το βιβλίο μου αποτελεί μια μεγάλη προσπάθεια να αποκωδικοποιήσει τις πιο σκοτεινές πτυχές του ανθρώπινου εγκεφάλου και ελπίζω να τον πείσω πως ο άνθρωπος είναι ένα τρομακτικό πλάσμα, που άλλοτε μπορεί να γίνει σωτήρας και άλλοτε τύραννος. Πάνω απ’ όλα, όμως, θέλω να τον ψυχαγωγήσω με την ιστορία μου, να του κόψω την ανάσα και να τον κάνω να ανυπομονεί για τη συνέχεια. Είμαι βέβαιος πως όποιος ολοκληρώσει το πρώτο μέρος, τότε δεν θα απογοητευτεί από το δεύτερο. Υπομονή λίγο ακόμα, και θα το δείτε…

Οι φωτογραφίες είναι από την προσωπική συλλογή του συγγραφέα. Μπορείτε να τον βροετς εδώ:

Instagram

Facebook