To καφέ Pumpkin Spice της Laurie Gilmore

Φθινόπωρο, κολοκύθες, αρωματικός καφές και ένας γλυκός έρωτας στο Dream Harbor!

Το Pumpkin spice cafe ήταν από εκείνα τα βιβλία που έβλεπα συχνά να διαφημίζονται στο ΤΙΚΤΟΚ και το Instagram και η αλήθεια είναι πως το πρώτο πράγμα που μου κέρδισε την προσοχή, ήταν το εξώφυλλό του που είναι τρομερά ελκυστικό.

Όταν αποφάσισα να αρχίσω να διαβάζω και μεταφρασμένη λογοτεχνία, για να δω προς τι ο ντόρος, το βιβλίο αυτό ήταν ήδη στη λίστα μου και μπορώ να πω ότι δεν με απογοήτευσε... Δεν ξέρω αν ήμουν περισσότερο προετοιμασμένη σε σχέση με το βιβλίο "Το θεώρημα της αγάπης" που με άφησε με κακές εντυπώσεις, αλλά αυτή η ιστορία ήταν μία που απόλαυσα.

Αλλά ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.

Η Τζίνι, που έχει μείνει χωρίς δουλειά γιατί το αφεντικό της πέθανε, μετακομίζει στο Ντριμ Χάρμπορ -μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στη Νέα Αγγλία- για να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, λειτουργώντας το καφέ της αγαπημένης της θείας που αποφάσισε να τα παρατήσει όλα και να πάει διακοπές (τη ζηλεύω λιγάκι). Εκεί η Τζίνι έρχεται αντιμέτωπη με ένα μυστήριο, αφού ακούει θορύβους που την κρατάνε ξύπνια το βράδυ, αλλά και με τον σέξι αγρότη, τον Λόγκαν, που έρχεται αντιμέτωπος με το ρόπαλο του μπέιζμπολ που κρατά στα χέρια της. Οι δυο τους είναι ένα παράξενο ζευγάρι, εκείνη δεν βάζει γλώσσα μέσα της γιατί όταν είναι νευρική -σχεδόν πάντα δηλαδή- μιλάει πολύ, ενώ εκείνος είναι λογομίλητος, θέλει την ηρεμία του και δεν θέλει να μπλέκεται στα κουτσομπολιά της πόλης... κυρίως γιατί είναι ένα από τα θέματά τους... Η Τζίνι δεν ξέρει τι θέλει από τη ζωή και ο Λόγκαν ξέρει τι θέλει, αλλά βιάζεται να το βρει και πάντα σκονταύτει.

Οι δυο τους έρχονται κοντά για να λύσουν το μυστηρίο που κρατά ξύπνια την Τζίνι τα βράδια, και φυσικά, ο έρωτας δεν αργεί να τους χτυπήσει την πόρτα... μόνο που τα πράγματα δεν είναι ακριβώς τόσο εύκολα μιας και το παρελθόν τους θυμίζει τα λάθη του παρελθόντος συχνά, και κάνει τα πράγματα λιγάκι πιο περίπλοκα απ' όσο θα έπρεπε να είναι.

Το βιβλίο αυτό διαβάζετε πίνοντας ζεστή σοκολάτα (με πιπέρι κατά προτίμηση) ή τέλος πάντων τρώγοντας σοκολάτα ενώ καις αρωματικά κεριά -να μυρίζουν απαραίτητα pumpik spice όμως.

Είναι αρκετά καλογραμμένο, η γραφή είναι απλή όπως αρμόζει σε τόσο χουχουλιάρικα βιβλία που έχουν ως σκοπό να σε κάνουν να περάσεις όμορφα, και η συγγραφέας παρουσιάζει με πολύ όμορφο τρόπο τους κάτοικους του Ντριμ Χάρμπορ, κάποιο εκ των οποίων είναι και πρωταγωνιστές σε επόμενα βιβλία της σειράς. Λάτρεψα το πως έχτισε την σχέση της Τζίνι με τον Λόγκαν, μπορούσες να νιώσεις την ένταση μεταξύ τους και σίγουρα ήξερε πως να μεγαλώσει την λαχτάρα του αναγνώστη με κάθε τους συνάντηση. Επίσης, κάτι τρομερά σημαντικό για μένα, το χιούμορ ήταν εξαιρετικό -το λέω γιατί το Αμερικανικό χιούμορ μερικές φορές είναι σαν να βλέπεις 12χρονο να κάνεις φάρσες- και δεν ήταν λίγες οι φορές που γέλασα με τις περιγραφές που έδινε η συγγραφέας.

Αν θα άλλαζα κάτι σε αυτό το βιβλίο θα ήταν σαφώς οι αχρείαστες σκηνές σεξ από ένα σημείο και μετά, που δεν πρόσφεραν τίποτα απολύτως στην ιστορία, κι απλά γράφτηκαν για να γεμίσουν σελίδες. Ήταν σαφώς προβλέψιμη ιστορία, δεν πιστεύω να αγοράσει κάποιος ένα τέτοιο βιβλίο περιμένοντας κάτι διαφορετικό, αλλά αυτό προσωπικά δεν μου στέρησε το παραμικρό, αφού πέρασα υπέροχα διαβάζοντάς το.

Σίγουρα θα αναζητήσω και τα επόμενα, κάποια στιγμή, χωρίς να έχω τρομερές προσδοκίες, αλλά γνωρίζοντας πως θα περάσω καλά διαβάζοντάς τα.