Μάγια Μποντζώρλου: Όλα πηγάζουν από τη φαντασία μου.

Καλώς ήρθες Μάγια Μποντζώρλου στα Λογοτεχνικά Ταξίδια

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτή την σκοτεινή ιστορία Το Τριαντάφυλλο του Νότου; Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή σκέψη που αποτέλεσε την αρχική σπίθα;

📚Σε κάθε μου βιβλίο όλα ξεκινούν από έναν αρχικό σπινθήρα, μια ιδέα που καρφώνεται στο μυαλό μου. Στην αρχή την κουβαλώ μέσα μου σιωπηλά. Μένει στο περιθώριο της σκέψης μου όλη μέρα, αλλά τη νύχτα ενεργοποιείται. Όταν πέφτω για ύπνο την επαναφέρω στο προσκήνιο και αποκοιμιέμαι μαζί της. Έτσι αρχίζει να ωριμάζει μέσα μου το βιβλίο.

Κάποια στιγμή, σχεδόν πάντα απροειδοποίητα, όλα ξεπηδούν σαν χείμαρρος: οι χαρακτήρες, οι συγκρούσεις, τα κίνητρα, η ατμόσφαιρα. Τότε τα γράφω όλα με το χέρι. Η χειρόγραφη καταγραφή με βοηθά να μπω βαθύτερα στον ψυχισμό των ηρώων, να κατανοήσω τις πράξεις τους και να δω καθαρά την ιστορία. Συνήθως γεμίζω ένα μικρό τετράδιο μέσα σε δύο ή τρεις μέρες απόλυτης απομόνωσης. Από εκεί ξεκινά η πραγματική συγγραφή.

Στα χέρια πλέον έχω τον χάρτη που έφτιαξα και το ταξίδι αρχίζει. Στην πορεία αλλάζουν πολλά: προσθέτω, αφαιρώ, ενισχύω. Οι ιδέες για τις αλλαγές έρχονται από μόνες τους, αρκεί να παραμένω συνδεδεμένη με τον κόσμο του βιβλίου καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Δύο ήταν οι ιδέες που με ώθησαν να γράψω Το Τριαντάφυλλο του Νότου. Η πρώτη ήταν το θέμα της ψυχικής υποβολής και το μεγάλο ερώτημα της ελευθερίας: πότε είναι κανείς πραγματικά ελεύθερος; Μήπως η ελευθερία δεν αφορά τόσο το σώμα, όσο το πνεύμα και την ψυχή; Στο βιβλίο δίνω τη δική μου εκδοχή.

Η δεύτερη ήταν η επιθυμία να χτίσω έναν κόσμο στον οποίο ο αναγνώστης θα βυθιστεί ολοκληρωτικά και στο τέλος να τον γκρεμίσω. Σκοπός μου ήταν να δείξω τη μεγάλη επίδραση της δεισιδαιμονίας στην ανθρώπινη σκέψη και το πώς μπορεί να διαμορφώσει συμπεριφορές, φόβους και αποφάσεις..

Σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς που ξεκινούν από πραγματικά γεγονότα, εγώ δουλεύω ανάποδα. Όλα πηγάζουν από τη φαντασία μου. Μια φαντασία όμως που πατά στη γη, γιατί τη χρησιμοποιώ για να μιλήσω για την πραγματικότητα. Η δύναμη του παραβολικού λόγου είναι γνωστή. Παρόλο όμως που οι ήρωες και η πλοκή γεννιούνται στο μυαλό μου, μέσα από την ατμόσφαιρα και την εξέλιξη της ιστορίας προσπαθώ να φωτίσω τους χαρακτήρες και τα κίνητρά τους. Δεν με ενδιαφέρει μόνο να πω μια καλή ιστορία. Θέλω με την ιστορία να εστιάσω στον άνθρωπο. Για εμένα ο άνθρωπος είναι ο προορισμός. Η πλοκή απλώς είναι το μέσο για να κρατήσω το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Ο Μενέλαος Σανέλης είναι ένας χαρακτήρας που επηρεάζει την ιστορία ακόμη και μετά τον θάνατό του. Πώς δημιουργήθηκε αυτή η τόσο ιδιαίτερη προσωπικότητα;

📚Λατρεύω τους ήρωες που είναι ιδιαίτεροι, εκείνους που ξεπερνούν την καθημερινότητα, που δεν χωρούν στις συνηθισμένες νόρμες, που βλέπουν πιο καθαρά από τους άλλους, απλώς επειδή ενδιαφέρονται να προσέξουν. Στο Τριαντάφυλλο του Νότου είναι ο Μενέλαος, στο Όνειρο ήταν ο Τζορντάνο, στο επόμενο βιβλίο μου είναι η Δάφνη.

Ο Μενέλαος είναι ευφυής, ανοιχτόμυαλος, διαβασμένος, ανήσυχος, Μαζί με τα προτερήματά του, όμως, κουβαλά και τις ιδιαιτερότητες μιας προσωπικότητας που ξεπερνά κατά πολύ τον μέσο όρο. Ενώ δεν ήταν φτιαγμένος για μια συμβατική ζωή, την επέλεξε. Κι έτσι, πατώντας σε δύο βάρκες, δημιούργησε αιτίες και αποτελέσματα που πλήγωσαν τους ανθρώπους γύρω του.

Για μένα, ο Μενέλαος είναι το καύσιμο της ιστορίας. Η παρουσία του — ακόμη και μετά τον θάνατό του— συνεχίζει να επηρεάζει τους ήρωες, γιατί ανήκει σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που αφήνουν ανεξίτηλα χνάρια στη ζωή όσων τους συναντούν.

Στο βιβλίο συνδυάζονται το ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία μαγείας και αποκρυφισμού. Τι σε γοητεύει περισσότερο σε αυτά τα θέματα;

📚Τα στοιχεία μαγείας και αποκρυφισμού —που στο βιβλίο περισσότερο υπονοούνται παρά δηλώνονται— με βοήθησαν να δημιουργήσω το ημίφως του μυστηρίου μέσα στο οποίο κινούνται οι ήρωές μου. Μου έδωσαν εύπλαστο υλικό για να χτίσω την ατμόσφαιρα που επιθυμούσα.

Παράλληλα, αναδεικνύουν το πώς το άγνωστο πολλαπλασιάζεται στο μυαλό του ανθρώπου, που συχνά παρασύρεται από δεισιδαιμονίες, αρχέγονους φόβους και προκαταλήψεις. Με τη φαντασία του στήνει μπροστά του τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες — για να θυμηθούμε και τον Αλεξανδρινό ποιητή.

Όπως είπα και πιο πάνω, η πλοκή για μένα είναι το μέσο για να κρατήσω τον αναγνώστη κοντά μου μέχρι το τέλος. Ο προορισμός μου όμως είναι ο άνθρωπος. Θέλω ο αναγνώστης να καταδυθεί στην ψυχολογία των ηρώων, να κατανοήσει τις σχέσεις τους, να εμβαθύνει στα κίνητρά τους, χωρίς να τον πιάνω από το χέρι. Θέλω απλώς να τον οδηγήσω στο μονοπάτι ενός ταξιδιού που θα κάνει μόνος του.

Οι χαρακτήρες της οικογένειας Σανέλη έχουν έντονες αδυναμίες και μυστικά. Υπήρξε κάποιος χαρακτήρας που σε δυσκόλεψε περισσότερο να «χτίσεις»;

📚Όχι, δεν μπορώ να πω ότι με δυσκόλεψε κάποιος συγκεκριμένος· ή, για να είμαι ακριβής, με δυσκόλεψαν όλοι το ίδιο. Το Τριαντάφυλλο του Νότου είναι πολυπρόσωπο έργο. Έπρεπε να δώσω υπόσταση σε πολλούς χαρακτήρες, ο καθένας με τη δική του ψυχολογία, τα δικά του μυστικά και τις δικές του πληγές. Και όλοι αυτοί μπλέκονται μεταξύ τους με τρόπους που δημιουργούν αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Αυτά που ξετυλίγονταν στο μυαλό μου έπρεπε να τα μεταφέρω στον αναγνώστη με καθαρότητα, χωρίς να χαθεί η πολυπλοκότητα των σχέσεων. Αυτό ήταν το πραγματικό στοίχημα: όχι ένας συγκεκριμένος χαρακτήρας, αλλά η ισορροπία ανάμεσα σε πολλούς. Το να τους δώσω φωνή, βάθος και συνέπεια, ώστε ο καθένας να κουβαλά το δικό του κομμάτι αλήθειας μέσα στην ιστορία.

Κατά τη διάρκεια της συγγραφής υπήρξε κάποιο σημείο της ιστορίας που σε εξέπληξε και εσένα την ίδια;

📚Παρότι ξεκίνησα τη συγγραφή έχοντας έναν ξεκάθαρο άξονα για την πλοκή, κάποια στιγμή η ίδια η ιστορία άρχισε να με οδηγεί σε μονοπάτια που δεν είχα αρχικά σχεδιάσει. Οι ιδέες έρχονταν από μόνες τους. Η ατμόσφαιρα του νησιού μέσα στο γκρίζο του χειμώνα, η λεπτή γραμμή ανάμεσα στο λογικό και το ανεξήγητο, με παρέσυραν σε μια πιο σκοτεινή, πιο υπόγεια διαδρομή απ’ ό,τι είχα φανταστεί στην αρχή.

Είναι εκείνες οι στιγμές που συνειδητοποιείς πως η ιστορία έχει αποκτήσει δική της βούληση. Τότε, όπως συνηθίζω να λέω, το βιβλίο έχει αρχίσει να μου μιλάει κι αυτό είναι που με συγκινεί βαθιά και με κάνει να αγαπώ ακόμη περισσότερο τη συγγραφή.

Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να ολοκληρωθεί το βιβλίο και πώς ήταν η διαδικασία της συγγραφής για εσένα;

📚Έστησα τον σκελετό της ιστορίας και τους χαρακτήρες πολύ εύκολα. Από την αρχή ήξερα τι ήθελα να γράψω. Όμως από τη στιγμή που άρχισα να μπαίνω στις σκηνές και να ξετυλίγω την ιστορία, χρειάστηκε αρκετός χρόνος μέχρι να φτάσει το βιβλίο στην τελική του μορφή. Αυτό που δουλεύω ξανά και ξανά είναι ο λόγος. Θέλω ο αναγνώστης να καταλάβει αυτό που έχω στο μυαλό μου — όχι κάτι άλλο. Κι αυτό απαιτεί πολλή δουλειά.

Πιστεύω πως ένα βιβλίο οφείλει να έχει κάτι να πει πέρα από την επιφανειακή του ιστορία. Δεν πρέπει να τελειώνει με την τελευταία του πρόταση. Το Τριαντάφυλλο του Νότου κρύβει συμβολισμούς για όσους θέλουν να κοιτάξουν βαθύτερα. Δεν μου αρέσει όμως να προσφέρω το νόημα έτοιμο. Προτιμώ να οδηγώ τον αναγνώστη στη χαρά της ανακάλυψης. Εκεί κρύβεται η μαγεία της ανάγνωσης.

Περιγραφή

ΕΝΑ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΕΙΔΩΛΟ, ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ, ΕΞΙ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ

Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Η οικογένεια του Μενέλαου Σανέλη, λάτρη της μαγείας και του αποκρυφισμού, συγκεντρώνεται στο σπίτι του για να γιορτάσειτον ερχομό του νέου χρόνου. Παρακούοντας τις οδηγίες του, ο ανιψιός του, Πελοπίδας, παίρνει από περιέργεια στα χέρια του το άγαλμα μιας τρομακτικής θεότητας που λέγεται πως κουβαλάει μια επικίνδυνη κατάρα.

Τα ξημερώματα ο Μενέλαος βρίσκεται νεκρός στο δωμάτιό του. Θα ακολουθήσουν και άλλοι μυστηριώδεις θάνατοι, με μόνο συνδετικό κρίκο το καταραμένο άγαλμα που μοιάζει να μετακινείται ανεξήγητα πριν και μετά από κάθε μοιραίο συμβάν. Όμως, οι θάνατοι δεν είναι αυτό που φαίνονται

Ή, τουλάχιστον, έτσι υποψιάζεται ο αστυνόμος Πετράτος, που αναλαμβάνει να διαλευκάνει την υπόθεση. Για να το αποδείξει, θα χρειαστεί να έρθει αντιμέτωπος με ένα μυστηριώδη αιγυπτιακό γρίφο που μπορεί να τον οδηγήσει στην αλήθεια…

'Αγγελοι του Νοτιά μου ’φεραν το τριαντάφυλλο.

Το άστρο του Όσιρι απόψε θα λάμψει μοναχά για μένα.

Των εχθρών μου τις ορδές τις νίκησα και φύγαν.

Φύλακάς μου ο 'Ανουβις, το ιερό τσακάλι.

Ένας αντισυμβατικός αστυνόμος καλείται να αντιμετωπίσει την πιο παράδοξη υπόθεση της καριέρας του.

Μοναδικό στοιχείο ένας μυστηριώδης αιγυπτιακός γρίφος που θα φέρει στο φως μια απροσδόκητη αλήθεια.

Ο αστυνόμος Πετράτος παίζει σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη του μυστηρίου. Υπάρχει περίπτωση να τον δούμε ξανά σε κάποιο επόμενο βιβλίο;

📚Δεν ξέρω. Τον αγαπώ πολύ ως ήρωα και δεν το αποκλείω καθόλου. Κάθε φορά γράφω ό,τι ξεπηδά από το μυαλό μου, χωρίς να προγραμματίζω από πριν ποιος θα επιστρέψει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν τον έχω αποχαιρετήσει οριστικά. Ίσως τον ξανασυναντήσω στο μέλλον, αν το ζητήσει η ιστορία.

Τι θα ήθελες να νιώσει ή να σκεφτεί ο αναγνώστης όταν κλείσει την τελευταία σελίδα;

📚Ένα καλό βιβλίο αρχίζει όταν το τελειώνεις, όταν το κλείνεις και συνεχίζεις να το σκέφτεσαι. Θα ήθελα, λοιπόν, ο αναγνώστης, κλείνοντας Το Τριαντάφυλλο του Νότου, να προβληματιστεί για τα δύο θέματα που με παρακίνησαν να το γράψω. Θα ήθελα να κρατήσει μέσα του όσα αποκαλύπτω στο ανατρεπτικό τέλος και να αναζητήσει τους κρυμμένους συμβολισμούς.

Όπως η συγγραφή, έτσι και η ανάγνωση είναι ένα προσωπικό, μοναχικό ταξίδι. Εύχομαι ο αναγνώστης να ταξιδέψει σαν επιβάτης που διασχίζει υπέροχα τοπία με το τρένο· κι όταν το ταξίδι τελειώσει, να θελήσει να μάθει περισσότερα για τους τόπους που πέρασε. Να μην ταξιδέψει σαν λαθρεπιβάτης, κρυμμένος σε μια σκοτεινή κουκέτα, περιμένοντας απλώς να τελειώσει η διαδρομή, αλλά σαν κάποιος που θέλει να δει, να νιώσει και να ανακαλύψει.

Υπάρχουν συγγραφείς ή βιβλία που έχουν επηρεάσει τον τρόπο που γράφεις;

📚Θαυμάζω πολλούς συγγραφείς, αλλά κανείς δεν έχει επηρεάσει τον τρόπο γραφής μου, γιατί προσπαθώ να μην επαναλαμβάνω ούτε καν τον ίδιο μου τον εαυτό. Η συγγραφή, για μένα, είναι μια διαδικασία αυτανακάλυψης· όλα βρίσκονται μέσα σου και πρέπει να τα εντοπίσεις μόνος σου. Θέλω να κάνω αυτό το εσωτερικό ταξίδι ανεπηρέαστη, ώστε να μπορώ να αφουγκράζομαι μονάχα τον εαυτό μου.

Εκείνο που με εμπνέει πραγματικά είναι οι εικόνες της φύσης: τα γυμνά κλαδιά των δέντρων με φόντο τον συννεφιασμένο ουρανό, τα χελιδόνια της άνοιξης, οι γλάροι που πετούν πάνω από τη θάλασσα. Αυτές οι εικόνες επηρεάζουν τον τρόπο που γράφω. Όταν κλείνομαι για να γράψω, στο ημίφως του δωματίου, οι εικόνες αυτές επιστρέφουν - όχι ακριβώς ίδιες, αλλά με το ψυχικό τους αποτύπωμα ακέραιο - και ξεκλειδώνουν την έμπνευση.

Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια; Να περιμένουμε κάτι εξίσου σκοτεινό ή ίσως κάτι διαφορετικό;

📚Το επόμενο βιβλίο είναι ήδη ολοκληρωμένο και είναι ένα ακόμη ψυχολογικό θρίλερ, όπου η κάθαρση έρχεται κυριολεκτικά στην τελευταία γραμμή. Σε αυτό, οι ήρωες και τα δεδομένα επανατοποθετούνται σαν πιόνια σε μια σκακιέρα. Ποια διάταξη είναι η σωστή; Πού κρύβεται η αλήθεια;

Παράλληλα γράφω ήδη το μεθεπόμενο βιβλίο. Είναι κι αυτό ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου, αλλά με μια πιο νουάρ υφή. Ο κεντρικός ήρωας κουβαλά ένα καταπιεσμένο ψυχικό τραύμα, και η ιστορία θα τον αναγκάσει να το αντιμετωπίσει. Οι ήρωές μου, ως κομμάτια ενός σύμπαντος γεμάτου σκιές, κρύβουν μέσα τους φως και σκοτάδι.

Στο έτοιμο βιβλίο τονίζω το θέμα της προσωπικής επιλογής ως στάδιο εξέλιξης μιας προσωπικότητας. Στο βιβλίο που γράφω τώρα, το ψυχικό τραύμα εμποδίζει αυτή την εξέλιξη. Ο ήρωας όμως πρέπει να το ξεπεράσει για να προχωρήσει και, ουσιαστικά, για να ωριμάσει.