Βαγγέλης Ιωσηφίδης: Θέλω να συνεχίσω να γράφω για πολλά χρόνια ακόμη.

Βαγγέλη, καλώς ήρθες στα Λογοτεχνικά Ταξίδια. Είσαι από τα άτομα του χώρου που ασχολείσαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα, με επιτυχία, και που τολμούν γενικά. Γράφεις βιβλία, κάνεις επιμέλειες, κάνεις σεμινάρια συγγραφής για όποιον ενδιαφέρεται, συνεργάζεσαι με τις Εκδόσεις Ελκυστής και έχεις κανάλι όπου ανεβαίνουν συνεντεύξεις. Ξεκουράζεσαι ποτέ;

Καλώς σας βρήκα! Η αλήθεια είναι πως η ξεκούραση πια είναι πολυτέλεια. Κρατάω συνεχώς σημειώσεις και καταγράφω νέες ιδέες. Αυτό που με βοηθάει είναι πως τις περισσότερες διαδικασίες τις έχω αυτοματοποιήσει κάπως και μπορώ να είμαι λειτουργικός σε όλα τα πεδία. Φυσικά ανά πάσα στιγμή, κάποια πρότζεκτς προχωρούν κι άλλα μένουν πίσω. Δεν μπορούν όλα να έχουν τον ίδιο ρυθμό.

Ας μιλήσουμε για τη συγγραφική σου πορεία, και τα βιβλία σου, ξεκινώντας από το “Η Γη των Αμόλυντων”, μια σειρά φαντασίας οπου εχεις φτιάξει εναν δικό σου κόσμο, τον οποίο παρουσιάζεις τόσο πειστικά ως αληθινό. Πες μας δύο λόγια για τη σειρά και πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η δημιουργία του κόσμου των Αμόλυντων.

Η Γη των Αμόλυντων, ως έργο φαντασίας, μου έδωσε την ελευθερία να πλάσω τον κόσμο του Ίστεν όπως ήθελα. Να εξερευνήσω τη φαντασία, τη μαγεία, τους νεαρούς χαρακτήρες που οδεύουν προς την ενηλικίωση, την ιστορία, την πολιτική, τη θρησκεία των βασιλείων και να χτίσω μια κεντρική πλοκή, αλλά και μικρότερες, ημιανεξάρτητες ιστορίες σε καθένα από αυτά. Γενικά κύλησε εύκολα η πρώτη γραφή, στα πολλά επίπεδα επιμέλειας έπεσε η περισσότερη σκέψη. Εξαίρεση αποτέλεσε το τρίτο βιβλίο, που με μπλόκαρε για καιρό, τόσο επειδή έπρεπε να συνδυάσω στοιχεία από τα προηγούμενα όσο κι επειδή το επίπεδο γραφής μου και τεχνικής κατάρτισης είχε ανέβει σημαντικά και ήθελα να αποτυπωθεί στην τρέχουσα δυναμική του.

“7 καταραμένες ιστορίες”, εφτά νουβέλες που κινούνται στα όρια της φαντασίας και του τρόμου. Από πού εμπνεύστηκες και τελικά, είναι ευκολότερο ή δυσκολότερο να γράφεις νουβέλες σε σχέση με ένα βιβλίο μεγάλης έκτασης; Ποιες ήταν οι δυσκολίες που συνάντησες -αν υπήρξαν- και πώς τις αντιμετώπισες;

Οι 7 Καταραμένες Ιστορίες είχαν αφορμή χρόνια παρατήρησης και αγάπη για την ιστορία, τη μυθολογία και τη γεωγραφία. Όλα αυτά ντύθηκαν με ένα πέπλο τρόμου και φαντασίας και με μια ιδέα που είχα μέσα μου από τα φοιτητικά μου χρόνια. Οι νουβέλες βρίσκονται σε μια θέση ντελικάτη, καθώς δεν είναι ούτε μικρή φόρμα, ώστε να γραφτούν γρήγορα, ούτε μεγάλη, ώστε να επενδύσεις υπερβολικά. Ωστόσο αντιμετώπισα ένα από τα μεγαλύτερα writer’s block εκείνη την περίοδο, κάπου στο 2015. Μου πήρε πολλούς μήνες να καταφέρω να συνεχίσω (τότε έγραφα την πέμπτη νουβέλα, που ήθελε πολλή έρευνα). Αφέθηκα ελεύθερος. Έζησα με το block μου μέχρι που ένα βράδυ που ταξίδευα μου ήρθε πάλι η δύναμη… και απελευθερώθηκα.

Μίλησέ μας λίγο για τον παράξενο ερευνητή σου, τον “Φιλήμων”. Πώς αποφάσισες να γράψεις ιστορίες που θυμίζουν x-files με έναν τόσο ιδιαίτερο πρωταγωνιστή;

Ο Φιλήμων ήταν φαινομενικά μια ιδέα της στιγμής. Ένας άλαλος ερευνητής, που ασχολείται με την παραφυσική δραστηριότητα. Έβλεπα τότε τα X-Files ξανά, με αποτέλεσμα να έχω την ατμόσφαιρα μέσα μου. Μετέφερα το πλαίσιο στην Ελλάδα, τόσο στο αστικό τοπίο όσο και στην επαρχία, και το κάθε διήγημα έγινε μια ιστορία από μόνο του. Όσο για το γιατί ήταν άλαλος… Μου πήρε χρόνια να το καταλάβω. Ένας καλός φίλος το ερμήνευσε ως εξής: πως κι εγώ υποσυνείδητα ένιωθα τον γραπτό λόγο πιο κοντά μου, ότι φτάνει σε σημεία που δεν κατάφερα ποτέ μου με τον προφορικό.

Πώς πήρες την απόφαση να διοργανώσεις σεμινάρια συγγραφής; Είναι μεγάλη ευθύνη, τελικά, να προσπαθείς να βοηθήσεις συγγραφείς να μάθουν κάτι περισσότερο γι’ αυτόν τον μαγικό χώρο και τι προκλήσεις έχεις αντιμετωπίσει;

Είναι τεράστια ευθύνη και γι’ αυτό επισκέπτομαι ξανά τα ήδη υπάρχοντα σεμινάρια, ώστε να τα διορθώνω, να τα εμπλουτίζω και να παρέχω στους μαθητές μου το καλύτερο δυνατό υλικό. Η απόφαση δεν ήταν εύκολη. Μου ζητήθηκε από έναν φίλο να ετοιμάσω υλικό για μια γνωστή του που είχε απορίες και, μετά από αυτό το πρώτο στάδιο, τα πάντα εξελίχθηκαν σταδιακά, μεθοδικά, αλλά και μαγικά! Θέλω να συνεχίσω να εξερευνώ τον κόσμο της θεωρίας και να προσφέρω όσα έχω μάθει όλα αυτά τα χρόνια.

Πες μας λίγο τι προσφέρεις σε αυτά τα σεμινάρια και πώς μπορεί κάποιος που ενδιαφέρεται, να επικοινωνήσει μαζί σου.

Η επικοινωνία είναι το ευκολότερο κομμάτι. Τα Messenger, Instagram, YouTube και η προσωπική μου ιστοσελίδα παρέχουν επαρκείς τρόπους επικοινωνίας και δίνω πληροφορίες σε όσους τις ζητούν. Στα σεμινάρια προσφέρω την εμπειρία μου, γνώσεις κι εργαλεία σε σχέση με τη φιλολογική διόρθωση κειμένων, τη λογοτεχνική επιμέλεια, την πρόζα, τους χαρακτήρες, την πλοκή και την κοσμοπλασία. Το κάθε σεμινάριο είναι ένας ξεχωριστός κόσμος για μένα, ένα νέο ταξίδι για τους μαθητές μου. Το μάθημα περιλαμβάνει θεωρία, παραδείγματα επί αυτής, ασκήσεις για την ώρα του μαθήματος και ασκήσεις για το σπίτι. Θέλω να είναι όσο το δυνατόν πιο πλήρες.

Έχεις ένα κανάλι στο Youtube το “Συγγραφικό Στέκι” όπου ανεβαίνουν συνεντεύξεις κατά καιρούς με άτομα του χώρου. Μίλησέ μας λίγο για το πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό, ποιος είναι ο σκοπός του, τι έχεις κερδίσει μέσα από αυτό -προφανώς δεν μιλάω για χρηματικό κέρδος- και βέβαια αν έχεις αντιμετωπίσει συμπεριφορές που ίσως να μην σου άφησαν καλές εντυπώσεις.

Το Συγγραφικό Στέκι ήταν μια ιδέα του καλού φίλου Αλέξανδρου Ίτσιου, κατά την περίοδο της δεύτερης καραντίνας. Στην αρχή ήμασταν μαζί με τον Κωνσταντίνο Τσουρέκη και την Ειρήνη Μαντά από το Sff αλλά μετά από το πρώτο διάστημα συνεχίσαμε οι δυο μας. Μου άρεσε πολύ η επικοινωνία με συγγραφείς, η ευκαιρία που τους δίνω να μιλούν για τα έργα τους αλλά και το να μαθαίνω πολλών ανθρώπων τις βουλές. Υπήρξαν και περίεργες συμπεριφορές (όπως και αρνήσεις για συνέντευξη), όμως όλα σε λογικό πλαίσιο, θαρρώ. Θέλω ο καθένας να έχει το δικαίωμα να αρνηθεί για τους δικούς του λόγους, αν δεν νιώθει έτοιμος για μια συνέντευξη σε μορφή βίντεο (ο βασικός λόγος άρνησης). Υπάρχουν και κάποιοι που επιθυμούν να μονοπωλούν τη συζήτηση, αλλά δεν βαριέσαι. Κι αυτό αποδεκτό είναι σε μια συνέντευξη με τους ίδιους πρωταγωνιστές!

Το “Συγγραφικό Στέκι” δεν είναι μόνο κανάλι στο Youtube, όμως, αλλά λειτουργεί και σαν ιστολόγιο όπου ανεβαίνουν άρθρα περί συγγραφής. Μίλησέ μας γι’ αυτό και τη συνεργασία σου με τον Αλέξανδρο Ίτσιο.

Ο Αλέξανδρος είναι ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, ορεξάτος, με όραμα και πολύ καλές τεχνικές γνώσεις. Μου έλυσε τα χέρια σε πολλές περιστάσεις και τον συμβουλεύομαι σε ζητήματα πάσης φύσεως. Η ιδέα του να γίνει το Συγγραφικό Στέκι κάτι παραπάνω με βρήκε κάτι παραπάνω από σύμφωνο και φέτος ξεκινήσαμε να ανεβάζουμε άρθρα πολλών ειδών σε σχέση με τη συγγραφή. Ελπίζω πως τα πράγματα θα πηγαίνουν όλο και καλύτερα!

Τι να περιμένουμε μελλοντικά από σένα, Βαγγέλη, σκέφτεσαι να επεκταθείς και με κάτι άλλο ή θα εξελίξεις όσα έχεις ήδη ξεκινήσει, και συγγραφικά τι νέο θα δούμε από σένα;

Έχω πολλές ιδέες, κάποιες άμεσα πραγματοποιήσιμες. Ήδη δουλεύω πάνω στη συνέχεια του Φιλήμονα, καθώς και σε επέκταση του κόσμου της Γης των Αμόλυντων. Υπάρχουν και πρότζεκτς που αφορμώνται από την ίδια την εμπειρία μου στον χώρο της συγγραφής, όμως θα έρθει ο χρόνος και για εκείνα. Σίγουρα θέλω, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να συνεχίσω να γράφω για πολλά χρόνια ακόμη, σε όλες τις φόρμες και ιδανικά σε όλα τα είδη. Πάνω απ’ όλα, θέλω να γνωρίζω ξανά τον κόσμο της συγγραφής.

Φυσικά είσαι και αναγνώστης, αλλά τι είδους βιβλία προτιμάς και γιατί; Κρίνεις αυτό που διαβάζεις και με ποια κριτήρια; Εσύ με την κριτική πώς τα πας; Θα πρέπει να επηρεάζει μια αρνητική κριτική τον συγγραφέα;

Διαβάζω πλέον ό,τι πέσει στα χέρια μου, αρκεί να με ιντριγκάρει. Παλιά κυρίως ιστορικά μυθιστορήματα, φαντασίας και μυστηρίου διάβαζα, όμως πλέον τα πάντα. Κρίνω αυστηρά κάποιες φορές, όταν βλέπω τεμπέλικο γράψιμο, αλλά γενικά αγαπώ τη δημιουργία και δίνω πόντους στα έργα που επισκέπτομαι και μόνο για το μεράκι και το όραμα, όπου υπάρχει. Με απογοητεύουν οι κακές εκτελέσεις σε καλές ιδέες, όμως κι αυτές είναι μες στο παιχνίδι. Όσο για την κριτική… Έχω δεχτεί δυσανάλογα πολλή και κακή για τα χρόνια που είμαι στο συγγραφικό στερέωμα, όμως αντέχω. Φυσικά και με επηρεάζει (κάποτε με επηρέαζε περισσότερο) και λογικό είναι να επηρεάζει τον κάθε συγγραφέα – πρόκειται για τα πνευματικά του τέκνα εξάλλου. Όμως πρέπει να τη χρησιμοποιούμε ως εργαλείο και όχημα για να μάθουμε τα έργα μας με τρόπους που δεν θα μας αποκαλύπτονταν άλλως και να έχουμε πάντα κάτι καλύτερο να επιδείξουμε στο μέλλον. Έχει αξία η κριτική.

Βιβλίο σε φυσική ή ηλεκτρονική μορφή; Πιστεύεις πως θα έρθει κάποια στιγμή που το ebook θα υπερτερήσει του έντυπου;

Προσωπικά διαβάζω σε κάθε μορφή. Ήδη το ebook κερδίζει έδαφος, αλλά το να εξαφανιστεί το φυσικό βιβλίο είναι πολύ πολύ μακριά. Θεωρώ πως τα επόμενα χρόνια ο κόσμος θα συνηθίσει τα ebooks τόσο ως προϊόντα όσο και ως πολιτιστικά αγαθά, όμως η αγάπη για το φυσικό βιβλίο ευτυχώς δεν θα σβήσει σύντομα.

Βαγγέλη, σε ευχαριστώ θερμά για το χρόνο σου, εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία σε ό,τι κι αν κάνεις. Κλείνοντας, στείλε ένα μήνυμα σε όσους μας διαβάζουν αυτή τη στιγμή που είναι, σίγουρα, οι αναγνώστες σου.

Ευχαριστώ πάρα πολύ, Νεκταρία, για την ευκαιρία που μου έδωσες. Το μήνυμα που έχω να δώσω είναι το ίδιο: ευχαριστώ που με διαβάζετε, ευχαριστώ που παρακολουθείτε τα βίντεό μου και τα σεμινάριά μου, ευχαριστώ που δίνετε αξία σε όσα κάνω. Νιώθω πως το «Ευχαριστώ» στα χείλη ενός δημιουργού ποτέ δεν περιττεύει.