Ρένα του Αύγουστου Κορτώ

Ξεκίνησα με πολλή επιφύλαξη να διαβάζω τη Ρένα του Κορτώ γιατί δεν ήξερα τι να περιμένω. Δεν ήμουν γνώριμη με τη γραφή του και δυστυχώς επειδή εχω μάθει πως όπου ακούς για πολλά κεράσια, πρέπει να κρατάς μικρό καλάθι, φοβόμουν μήπως απογοητευτώ εντελώς.

Έκανα λάθος και χαίρομαι που άνοιξα αυτό το βιβλίο μετάαπο προτροπή της Αργυρώς, της αδερφήςμου, που το έβαλε με το ζόρι μέσα στην τσάντα μου...

Το "Ρένα" δεν είναι απλά η Βιογραφία μιας πόρνης, αλλά η ιστορία όλης της χώρας μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που έζησε οσα δεν έχουν ζήσει πολλές γυναίκες μαζι.

Η Ρένα γεννήθηκε σε ενα μπουρδέλο και από μικρή ηλικία ήξερε πως ήταν γραφτό της να ακολουθήσει το επάγγελμα της μητέρας της. Και μπορεί η Ρένα να ήταν πουτάνα στο σώμα (έτσι αποκαλεί το εαυτό της με καμάρι, άλλωστε) στη ψυχή όμως δεν ήταν... ειχε δύναμη ψυχής, μπορεί να μην καταλάβαινε πολλά αλλά η καθαρότητα της ψυχής και της ματιάς της ήταν αρκετά για να επιβιώσει απόμια ζωή γεμάτη από πόνο που η ιδια μετέτρεψε σε μαθήματα. Τι κι αν πολλές φορές δεν έμαθε από τα παθήματα της, εκείνη διδαξε σε άλλους τι σημαίνει ζωή.

Ο έρωτας με έναν άνθρωπο που δεν την είδε ποτέ ως κατι βρόμικο, την έβαλε στην πολιτική ζωή της χώρας και η Ρένα που δεν είχε ζήσει έξω από το μέρος οπου ειχε μεγαλώσει, ξαφνικά βρίσκεται να ζει γεγονότα που άλλαξαν την πορεία της χώρας. Από την απεργία των καπνεργατών τον Μάη του '36 και τη δολοφονία του Τάσου Τούση, ως το πολυτεχνείο, τα γεγονότα ξεδιπλώνονται μέσα απο την αφήγηση της, πλέον υπερήλικης Ρένας.

Η γλώσσα ωμή, δεν θέλει να ωραιοποιήσει τίποτα και ταυτόχρονα δεν ψάχνει τρόπο να θυματοποιήσει τη Ρένα. Ο Αύγουστος Κορτώ αφήνει μπροστά σου μια ιστορία που θα σε ανατριχιάσει, θα σε κάνει να κλάψεις και να ψάξεις την ιστορία της χώρας, για να ανακαλύψεις ίσως πράγματα που δεν ήξερες ή που ξέχασες. Πολλάαπότα γεγονότα αναφέρονται επιφανειακά κι αυτό γιατί το βιβλίο δεν έχει σκοπό να σε διδάξειιστορία, αλλάνα σου μεταφέρει πως την έζησε μια απλοϊκή γυναίκα.

Αν δεν εισαι οικειοποιημένος με την ωμή γλώσσα τοτε μπορεί στην αρχή να θελήσεις να κλείσεις το βιβλίο, αν το κάνεις όμως, εσυ θα βγεις χαμένος. Η ιστορία της Ρένας ειναι τραγική μα ο συγγραφέας δεν τη κάνει να φαίνεται έτσι, η αφήγηση της Ρένας δεν είναι καν σαν παραμύθι, απλά σου παραθέτει γεγονότα και συναισθήματα με απλότητα. Την αγαπάς τη Ρένα σαν να είναι δικός σου άνθρωπος. Θέλεις να μάθεις για τον μεγάλο έρωτα της, τον Μάρκο, που κουβάλαγε μεσα της ως τα γεράματα. Θες να μάθεις για την εξορία, για την χούντα, θες να την ακούς να μιλάει ασταμάτητα γιατί το μεγαλύτερο χάρισμα της Ρένας ειναι η προσωπικότητα της που σε κερδίσει.

Το βιβλίο μπορεί να μην ειναι μεγάλο σε σελίδες αλλά καταφέρνει μέσα σε αυτές που έχει να σε γεμίσει και να το κλείσεις χωρίς να νιώθεις πως του έλειπε κάτι. Σε αφήνει με την αίσθηση πως αν υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι σαν την Ρένα στον κόσμο, μπορεί να ηταν λιγάκι ομορφότερος... γιατί η Ρένα αγαπούσε αληθινά και με όλη της την καρδιά.