Οι σκιές στην απέναντι πλαγιά του Γιάννη Δημητράκη
- Nektaria Markakis
- πριν από 4 ημέρες
- διαβάστηκε 2 λεπτά
Έγινε ενημέρωση: πριν από 3 ημέρες

Ομολογώ πως όταν αποφασίζω να διαβάσω βιβλίο, δε διαλέγω ένα με διηγήματα, αλλά μία ολοκληρωμένη ιστορία, κυρίως γιατί τα διηγήματα με αφήνουν με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Λίγο άδικο, αν σκεφτεί κανείς πως σε ένα διήγημα πρέπει να χωρέσουν όλα όσα θα ελεγε ένας συγγραφέας σε ένα ολοκληρωμένο μυθιστόρημα, κάτι που αυτομάτως κάνει το είδος αυτό ως ένα από τα δυσκολότερα στη συγγραφή του.
Το βιβλίο αυτό είναι το δεύτερο του Γιάννη Δημητράκη που διαβάζω, κι είναι κι αυτό μια μικρή συλλογή διηγημάτων τρόμου, πάλι από τις Εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες. Αρχικά θα αναφέρω πως σε σχέση με το προηγούμενο βιβλίο του, αυτό είναι περισσότερο προσεγμένο από όλες τις απόψεις κι αυτό το εκτίμησα πολύ μιας και το προηγούμενο έμοιαζε αρκετά πρόχειρο- κι αυτό δεν έχει να κάνει με τον συγγραφέα σε καμία απολύτως περίπτωση.
Τα τέσσερα διηγήματα του Γιάννη Δημητράκη φανερώνουν και την εξέλιξή του συγγραφικά αφού φαίνεται πως η γραφή τους έγινε ευκολότερα- αυτή την αίσθηση είχα όσο τα διάβαζα εγώ, τουλάχιστον. Και φάνηκε, σε μένα, ότι μάλλον ευχαριστήθηκε περισσότερο τη συγγραφή τους αφού ο λόγος ρέει καλύτερα, οι λεπτομέρειες είναι πιο έντονες και καλογραμμένες και μέσα σε λίγες σελίδες το κάθε διήγημα σε βάζει βαθιά μέσα στην ατμόσφαιρα και στο συναίσθημα που ήθελε να περάσει ο συγγραφέας.
Διαβάζοντάς τα είχα την αίσθηση του ότι διάβαζα θρύλους από χωριά της Ελλάδας, ιστορίες βγαλμένες από τους ντόπιους για να τρομάζουν τους τουρίστες και τα παιδιά, από εκείνες που δίνουν μορφή σε κάθε χωριό. Μου δινόταν η εντύπωση πως κάπου είχα ακούσει ξανά αυτές τις ιστορίες, χωρίς αυτό να ισχύει. Και το λέω αυτό για καλό γιατί εκτός από τρόμο, και περιέργεια, που προκάλεσαν αυτό το ζεστό συναίσθημα ότι γυρνάς πίσω σε κάτι οικείο. Αγαπημένο μου είναι το δεύτερο, αυτό με την κούκλα που με έκανε να νιώσω "άβολα" διαβάζοντάς το, αλλά τον μεγαλύτερο τρόμο που τον προκάλεσε το τελευταίο διήγημα.
Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μια καλή δουλειά κι αν είστε λάτρεις του τρόμου, και του μυστηρίου, τότε σίγουρα αξίζει να ρίξετε μια ματιά σε αυτή τη συλλογή. Δε θα σας αφήσει αδιάφορους, διαβάζετε μέσα σε λίγες ώρες και καλύτερα να αποφύγετε να το διαβάσετε βράδυ!
Ευχαριστώ τον συγγραφέα για την αποστολή του αντίτυπου.







Σχόλια