Κέλλυ Λαμπρίδου: Έχω την τάση να δημιουργώ "γκρι" χαρακτήρες.

·Κέλλυ καλώς ήρθες και πάλι στα Λογοτεχνικά Ταξίδια.  Τη προηγούμενη φορά που μιλήσαμε μας ταξίδεψες στον κόσμο της Φόρμουλα 1, τώρα με το νέο σου βιβλίο μπαίνουμε στα άδυτα της μαφίας.  Πώς νιώθεις για το νέο σου βιβλίο;

Καλώς σας βρήκα και πάλι! Είμαι ενθουσιασμένη με αυτό το νέο ταξίδι, καθώς η συγκεκριμένη ιστορία είναι εντελώς διαφορετική για τα δεδομένα μου. Σχεδόν από την αρχή της, δεν έβλεπα την ώρα να την μοιραστώ με το αναγνωστικό κοινό και είμαι ευτυχισμένη, που τελικά μου δόθηκε η ευκαιρία.

Ρενάτα και Βιτσέντσο,  δύο άνθρωποι που έρχονται κοντά υπό περίεργες συνθήκες. Αρχικά πες μας πως εμπνεύστηκες την σκηνή της γνωριμίας τους που, προσωπικά,  αγάπησα.

Ομολογώ πως δεν είχα κάποια συγκεκριμένη πηγή έμπνευσης. Ο κορμός του πρώτου κεφαλαίου ήταν ξεκάθαρος στο μυαλό μου, σχεδόν από την στιγμή που σκέφτηκα την ιστορία και η συγκεκριμένη σκηνή, ήταν ο μοναδικό «όπλο» που – στο μυαλό μου – μπορούσε να εξυπηρετήσει στην πλοκή. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε παρόλα αυτά, ήρθε εντελώς αυθόρμητα.

  Ο Βιτσέντσο έχει μια δυνατή ηθική πυξίδα που του δείχνει προς το σωστό, όπως αυτός το αντιλαμβάνεται. Ο τρόπος που προσπαθεί να κάνει την αλήθεια να λάμψει,  είναι ανορθόδοξος, όμως. Πώς κατάφερες να συνδυάσεις αυτή την ανάγκη του να λάμψει η αλήθεια με τον τρόπο που χρησιμοποιεί για να το καταφέρει;

Γενικά έχω την τάση να δημιουργώ «γκρι» χαρακτήρες και ο Βιντσέντσο, είναι ένας από αυτούς. Μέσα από αυτόν, ήθελα να δείξω πως οι άνθρωποι συχνά, προκειμένου να πετύχουν αυτό που θέλουν, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα. Εκτός αυτού, ήθελα να βάλω τον αναγνώστη σε δίλλημα αναφορικά με το αν υπάρχει «σωστό ή λάθος» ή για το αν τελικά ο σκοπός, αγιάζει τα μέσα (όπως λένε). Όπως είπες κι εσύ, ο Βιντσέντσο έχει μία δυνατή ηθική πυξίδα και – όπως πολλοί από εμάς – κάνει τα πάντα προκειμένου να την ακολουθήσει και να αποδώσει δικαιοσύνη, όπως εκείνος την ξέρει. Στο τέλος της ημέρας παρόλα αυτά, πράττει σωστά; Αν ρωτάς εμένα προσωπικά, ακόμη δεν έχω βρει την απάντηση.

Η Ρενάτα εχει μεγαλώσει μεσα στη Μαφία και ξέρει πως λειτουργεί.  Την αγαπά, όμως; Γιατί αποφάσισε να δεχτεί την προσφορά του Βιτσέντσο να συνεργαστούν;

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν την αγάπησε. Αντίθετα, σχεδόν από τότε που θυμάται τον εαυτό της βρέθηκε αναγκασμένη να ζήσει εκεί μέσα, χωρίς ουσιαστικά να της δοθεί κάποια άλλη επιλογή. Γενικότερα πιστεύω πως το να αγαπήσεις ένα τέτοιο περιβάλλον, είναι απίθανο. Σίγουρα, «γλυκαίνεσαι» από όλα όσα σου προσφέρει: Την εξουσία, τα χρήματα, την δόξα, τον «θαυμασμό» και αντίστοιχα τον φόβο προς το πρόσωπο σου, το να θεωρείσαι κάτι κοντά σε θεό. Όμως διαφέρει κατά πολύ, το να «αποστειρώσεις» την μαφία και τον τρόπο που δρα και πόσο μάλλον, να τον αγαπήσεις. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, πιστεύω πως ακόμη και η ίδια δεν μπόρεσα να βρει το ακριβές γιατί. Ίσως αυτό που την ώθησε να ήταν κάποια εσωτερική δύναμη, που μέχρι σήμερα δεν μπορεί να εξηγήσει.

Ο Βιτσέντσο είναι παθιασμένος με ό,τι καταπιάνεται ενώ η Ρενάτα κρατάει συναισθηματικές αποστάσεις από τα πάντα. Πιστεύεις το ότι είναι εντελώς αντίθετοι χαρακτήρες είναι τελικά αυτό που τους ενώνει;

Το ότι είναι δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, βοήθησε σίγουρα στο να πάρουν σημαντικά στοιχεία ο ένας από τον άλλον και να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν πολλά πράγματα καθώς και την ίδια την ζωή. Τώρα το αν τελικά είναι κάτι που τους ενώνει ή όχι, δεν μπορώ να το απαντήσω με σιγουριά. Προσωπικά, πιστεύω πως περισσότερο τους ένωσε η περιπέτεια που έζησαν παρά η διαφορετική τους φύση. Παρόλα αυτά, και οι δύο ήταν ένα μεγάλο «μάθημα», ο ένας για τον άλλον.

Από την αρχή βλέπουμε και νιώθουμε την έλξη τους, είναι ένα εμπόδιο στην αποστολή τους ή λειτουργεί υπέρ τους το γεγονός πως έρχονται κοντά;

Στα μάτια και των δύο – και ιδιαίτερα της Ρενάτας – αποτελεί εμπόδιο η έλξη που νιώθουν αυτοί οι δύο, για πολλούς και διάφορους λόγους. Εξάλλου κανένας τους δεν είχε υπολογίσει αυτό τον παράγοντα, όταν ξεκίνησαν την συνεργασία τους.

Τι είναι αυτό που παρακινεί τον καθένα από τους πρωταγωνιστές σου, ώστε να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησαν,  το οποίο τους φέρνει αντιμέτωπους με έναν μεγάλο κίνδυνο;

Για την Ρενάτα, είναι ξεκάθαρα η επιθυμία για εκδίκηση. Για τον Βιντσέντσο από την άλλη μεριά, είναι το πάθος του για την δικαιοσύνη. Στην πορεία όμως τα πράγματα περιπλέκονται και ο λόγος για τον οποίο συνεχίζουν μέχρι το τέλος, είναι άγνωστος ακόμη και για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές.

Πόσο δύσκολο είναι να γράψει ένας συγγραφέας ένα βιβλίο με μαφία,  χωρίς να χρησιμοποιηθεί η γνωστή συνταγή της κοπέλας που ερωτεύεται τον αρχηγό μαφίας,  που βλέπουμε κατά λόγο στη σύγχρονη ; Εσύ  πως πήρες την απόφαση να μην εστιάσεις στο ρομαντικό κομμάτι τόσο; Ήταν ένα ρίσκο,  γνωρίζοντας την αγάπη του κοινού για το mafia romance;

Ο σκοπός της ιστορίας στα μάτια μου, ήταν ξεκάθαρος από την αρχή. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που θα έφερνε αντιμέτωπους τους πρωταγωνιστές – αλλά και τους αναγνώστες – με ηθικά διλλήματα, με το να νιώσουν «άβολα» με τις ίδιες τους τις επιλογές αλλά και με το να παρουσιάσω το πως η εκδίκηση – καθώς και η φθορά που φέρνει αυτή, σε ένα άτομο - και η λύτρωση, μπορούν να είναι δύο αλληλένδετα πράγματα. Σίγουρα, το ρομαντικό στοιχείο ήθελα να υπάρχει στο βιβλίο μου αλλά όχι με τον «παραδοσιακό» τρόπο. Όσον αφορά το τελευταίο σκέλος, γνώριζα ανέκαθεν την αγάπη που τρέφει ο κόσμος για τα ρομαντικά βιβλία (μαζί τους κι εγώ) αλλά ποτέ δεν ήταν κάτι που με απέτρεψε, από το να γράψω αυτό που πραγματικά θέλω. 

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο περιόδους,  γιατί διάλεξες αυτό το μοτίβο και τελειώνει πραγματικά εκεί η ιστορία των πρωταγωνιστών ή να περιμένουμε μια εκρηκτική συνέχεια;

Η αλήθεια είναι πως το τέλος, πέρασε από σαράντα κύματα. Το πρώτο τέλος που είχα δώσει ήταν εντελώς διαφορετικό, το δεύτερο τέλος, θα ήταν το τέλος του πρώτου μέρους, έως ότου κατέληξα στον επίλογο που έχουμε σήμερα, στα χέρια μας. Σε ό,τι αφορά τα δύο μέρη, επίσης η ιστορία είναι πολύπλοκη. Όταν είχα στο μυαλό μου πως το βιβλίο θα τελείωνε στο πρώτο μέρος, δεν υπήρχαν σχέδια για συνέχεια. Εν τέλη ξεκίνησαν να τριγυρίζουν διάφορες εικόνες και ιδέες στο μυαλό μου. Το αρχικό σχέδιο μου ήταν να δημιουργήσω ένα δεύτερο βιβλίο, με μία εξίσου δυναμική συνέχεια, μία νέα περιπέτεια για τους δυο τους. Όταν παρόλα αυτά ξεκίνησα να γράφω το δεύτερο βιβλίο, συνειδητοποίησα πως αυτό που ήθελα στην πραγματικότητα, ήταν να λυτρώσω τους πρωταγωνιστές μου με έναν πιο «ήρεμο» τρόπο, πιο ανθρωποκεντρικό και όχι να επαναλάβω μία παρόμοια ιστορία. Θεωρούσα πως αυτό, ήταν το τέλος που τους άρμοζε. Τότε ήταν που αποφάσισα να χωρίσω το βιβλίο, σε δύο μέρη. Τώρα για το αν θα υπάρξει συνέχεια, δεν μπορώ να το απαντήσω ακόμη με σιγουριά. Υπάρχουν κάποιες ιδέες αλλά τίποτα δεν είναι ακόμη σίγουρο.

Πως ήταν η μετάβαση από ένα βιβλίο που αφορούσε ένα αγαπημένο άθλημα το οποίο γνωρίζεις πολύ καλά, σε ένα είδος τόσο διαφορετικό;

Δεν θα πω ψέματα, ήταν το λιγότερο δύσκολο. Στο πρώτο βιβλίο αν και χρειάστηκε ψάξιμο, ήξερα ακριβώς τι ήθελα να γράψω και με ποιον τρόπο. Σε αυτό το βιβλίο, ενώ ήξερα τον κορμό της ιστορίας, ήταν απίστευτα δύσκολο και «κουραστικό» το να το αποτυπώσω στο χαρτί. Χρειάστηκαν άπειρες σημειώσεις – στις οποίες ανέτρεχα συχνά - αλλά και ώρες έρευνας, ειδικά για συγκεκριμένες σκηνές, για να καταφέρω να γράψω αυτό που ακριβώς ήθελα, με τον τρόπο που το ήθελα. Όπως προανέφερα, ειδικά το τέλος, ήταν ίσως το δυσκολότερο κομμάτι κατά την συγγραφή του. Παρά τις δυσκολίες βέβαια, απόλαυσα στο έπακρο την όλη διαδικασία και αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα το έκανα ξανά από την αρχή, με την ίδια όρεξη.

Η συνεργασία σου με τις εκδόσεις Ελκυστής πως ήταν,  πες μας λίγο για τη διαδικασία έκδοσης και πως ένιωσες.

Η συνεργασία μου με τις εκδόσεις Ελκυστής, ήταν άριστη. Είμαι ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που έδειξαν προς το πρόσωπο μου αλλά και προς το βιβλίο μου καθώς και για τον σεβασμό με τον οποίο μας αντιμετώπισαν, από την σύναψη της συμφωνίας μας, μέχρι την κυκλοφορία του.

Αγαπημένο χαρακτήρα από το βιβλίο,  έχεις;

Δύσκολη ερώτηση, είναι από τα βιβλία με τα οποία αγάπησα και δέθηκα με όλους τους χαρακτήρες, τον καθένα για ξεχωριστούς λόγους. Αν παρόλα αυτά πρέπει να διαλέξω μονάχα έναν, τότε αυτός θα ήταν ξεκάθαρα ο Βιντσέντσο.

Κέλλυ ,  εύχομα ολόψυχα να δούμε κάτι μελλοντικό σύντομα από σένα και το νέο σου βιβλίο να κερδίσει το αναγνωστικό κοινό. Στείλε ένα μήνυμα σε όσους μας διαβάζουν!

Ευχαριστώ πάρα πολύ ολόψυχα, για τις ευχές! Για μία ακόμη φορά, θα στείλω το εξής μήνυμα: Ποτέ μην παρατάτε τα όνειρα σας, όσο τρελά και αν ακούγονται ή όσο κουρασμένοι και αν νιώσετε. Όταν καταφέρετε να τα πραγματοποιήσετε, η αίσθηση είναι μαγική μα ακόμη και αν αυτό δεν γίνει ποτέ, τότε θα ξέρετε πως κάνατε ό,τι περνούσε από το χέρι σας. 

Στο προφίλ μας στο Instagram τρέχει διαγωνισμός για ενα αντίτυπο του βιβλίου της Κέλλυς. Μην χάσετε την ευκαιρία να λάβετε μέρος.