Η Ιφιγένεια Μπακογιάννη προτείνει: χαρταετοί πάνω από την πόλη

Αν υπήρχε ένα βιβλίο που ξεχώρισα, ήταν το Χαρταετοί πάνω από την πόλη του Καλέντ Χοσεϊνί. Είναι πολλές οι φράσεις που έχω ξεχωρίσει.

«Ό,τι και αν λέει ο μουλάς δεν υπάρχει παρά ένα και μόνο αμάρτημα. Και το αμάρτημα είναι η κλοπή. Όταν σκοτώνεις έναν άνθρωπο, κλέβεις μία ζωή. Κλέβεις το δικαίωμα μίας γυναίκας να έχει σύζυγο και το δικαίωμα κάποιων παιδιών να έχουν πατέρα. Όταν λες ψέματα, κλέβεις από κάποιον το δικαίωμά του στην αλήθεια. Όταν εξαπατάς κλέβεις το δικαίωμα στην τιμιότητα», «ο πόλεμος δεν καταργεί την αξιοπρέπεια. Ίσα ίσα που απαιτεί πολύ περισσότερη από όση η ειρήνη».

Η ιστορία μας δίνεται από την πλευρά του Αμίρ, ενός παιδιού πλούσιας οικογένειας που μεγαλώνει στο Αφγανιστάν. Βαθιές κοιλάδες, πολύχρωμα φτωχικά χωριά, λίμνες, έθιμα και μυρωδιές, τραγούδια και προσευχές, πολύχρωμα χαλιά και μία χαμένη ιστορία μιας χώρας μας προσκαλούν να τα γευτούμε. Αποφασισμένος να κερδίσει την προσοχή του πατέρα του και τον θαυμασμό, ο Αμίρ λαμβάνει μέρος σε έναν διαγωνισμό-έθιμο, εκείνον των χαρταετών. Συνοδεία του ένας φύλακας-άγγελος, ο Χασάν που είναι γιος του υπηρέτη του σπιτιού του. Τα δυο αγόρια έχουν μεγαλώσει μαζί και ο Χασάν του έχει τρελή αδυναμία. Την ημέρα όμως του διαγωνισμού όλα αλλάζουν για τα παιδιά. Κάποιο τέρας κρύβεται και καραδοκεί στις σκιές. Ποιος όμως τελικά θεωρείται τέρας; Ο εχθρός ή ο δειλός φίλος;

Λάτρεψα το βιβλίο και το προτείνω ανεπιφύλακτα. Σου παρουσιάζει ένα Αφγανιστάν όπως σίγουρα κανείς μας δεν το θυμάται. Μία χώρα με πολιτισμό πριν την εισβολή των Ρώσων και τον ερχομό της βίας των Ταλιμπάν. Μας καθρεπτίζει κάθε μορφή της ανθρώπινης φύσης. Του ήρωα, του προδότη, του ταπεινού, του φίλου και του τέρατος. Κάθε ήρωας ήταν βαθιά ανθρώπινος και ανάμεσά τους ο Αμίρ δεν έπαψε να αναζητά την προσωπική του κάθαρση. Ο πατέρας του ήταν η αγαπημένη μου φιγούρα. Ένα μυαλό βαθιά φιλοσοφημένο, με αγάπη στον συνάνθρωπο, μόρφωση και πλούτο που ποτέ του δεν άφησε στην τύχη τους όσους αγαπούσε. Λάτρεψα επίσης τον Χασάν, τον πιο πιστό φίλο του Αμίρ που βροντοφώναξε «Για εσένα χίλιες φορές και άλλες τόσες» Η φράση αυτή που δείχνει την βαθιά αγάπη για έναν φίλο, με συγκινεί κάθε φορά που τη σκέφτομαι.

Αξίζει να διαβαστεί από όλους. Διδάσκει πολλά. Πάρα πολλά και το τέλος με έναν δικό του γλυκόπικρο τρόπο είναι λυτρωτικό.